۵ مشکل رایج مو در زمستان و راهکار‌هایی برای رفع آنها

در فصل زمستان، ترکیب هوای خشک داخل خانه و باد‌های سرد بیرون می‌تواند برای مو‌های شما شرایط نامساعدی ایجاد کند که می‌توانید با چند راهکار این موضوع را کنترل کنید.

در فصل زمستان، ترکیب هوای خشک داخل خانه و باد‌های سرد بیرون می‌تواند برای مو‌های شما شرایط نامساعدی ایجاد کند. شاید متوجه شده باشید در ماه‌های سرد سال موهایتان طراوت کمتری دارند. نکاتی که در ادامه به آن‌ها اشاره می‌کنیم می‌تواند به برطرف‌ شدن مشکل موی شما کمک کند.

خشک‌تر شدن مو‌ها

سردتر شدن هوا در فصول سرد، خشک‌تر شدن هوا را نیز به همراه دارد، زیرا هوای سرد رطوبت کمتری نسبت به هوای گرم در خود نگه می‌دارد. برای این که هوای سرد موهایتان را خشک نکند، از شستن روزانه مو‌ها خودداری کنید. چربی‌های طبیعی مو یک لایه محافظ بین پوست سر و مو‌ها ایجاد می‌کنند. همچنین بهتر است در فصول سرد از شامپو‌های مناسب برای مو‌های خشک استفاده کنید. این شامپو‌ها به شما کمک می‌کنند فاصله زمانی بیشتری بین شست‌وشو‌ها داشته باشید.

کدر شدن مو‌ها

هوای سرد و خشک می‌تواند مو‌های براق شما را بی‌روح و کدر جلوه دهد. برای حفظ سلامت موهایتان در ماه‌های سردتر از استفاده مکرر از ابزار‌های گرمایشی و سشوار خودداری کنید. به جای استفاده از سشوار اجازه دهید موهایتان به طور طبیعی خشک شود یا برای ابزار‌های حالت‌دهنده‌ای که از فناوری فروسرخ استفاده می‌کنند و می‌توانند به حفظ رطوبت مو‌ها کمک کنند استفاده کنید.

موخوره بیشتر

هوای خشک باعث می‌شود مو‌ها شکننده و مستعد شکستن شود. به همین دلیل احتمالا در فصول سرد شاهد موخوره بیشتری خواهید بود. برای جلوگیری از این مشکل سعی کنید به طور مرتب ، هر شش هفته یک بار ، انتهای مو‌ها را به اندازه چند سانتیمتر کوتاه کنید. استفاده از یک شانه دندانه پهن و شامپوی ملایم نیز می‌تواند در سالم نگه‌داشتن مو‌ها و جلوگیری از ایجاد ظاهر ناخوشایند در آنها به شما کمک کند.

تولید الکتریسیته در مو‌ها

هوای خشک چرخه‌های الکتریسیته ساکن ایجاد می‌کند. یک راه ساده برای جلوگیری از این مشکل مرطوب‌کردن موهاست. برای این منظور اسپری کوچکی را از آب گرم پر کنید و مقدار کمی نرم‌کننده به آن اضافه کنید. می‌توانید در مواقع مورد نیاز کمی از این مخلوط را روی دست‌تان اسپری کنید و به آرامی روی موهایتان بمالید. استفاده از دستگاه بخور برای مرطوب‌کردن هوای اتاق نیز می‌تواند کمک‌کننده باشد.

ریزش موی فصلی

کمبود رطوبت در ماه‌های سردتر باعث ریزش مو‌ها می‌شود؛ بنابراین باز هم آبرسانی کافی به مو‌ها و مرطوب نگه‌ داشتن آنها یک راه‌حل کمک‌کننده است. برای این منظور می‌توانید از ماسک‌های مرطوب‌کننده مو استفاده کنید. همچنین از گرم‌ کردن موهایتان تا حد امکان بپرهیزید. روش دیگر برای درمان ریزش موی فصلی استفاده از ویتامین‌ها و مکمل‌ها برای تقویت ریشه موهاست.

منبع: باشگاه خبرنگاران به نقل از روزنامه جام جم

اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم وَالعَن اَعدَائَهُم اَجمَعین

نکات مهم در خصوص خانه تکانی و آلرژی

نکات مهم در خصوص خانه تکانی و آلرژی

- حتما تهویه کامل هوا در خانه وجود داشته باشد

- کمترین استفاده را از مواد شیمیایی داشته باشید

- زمان استفاده از مواد شیمیایی ماسک بزنید

- برای پاکیزگی سطوح از سرکه و جوش شیرین استفاده کنید

- زمان استفاده از مواد شوینده دستکش بپوشید

- از ورود با کفش به درون خانه خودداری کنید، زیرا سبب تشدید آلرژی می شود

- از خریدن گل و استفاده از گلدان در خانه خودداری کنید

- هیچ گاه به تنهایی به خانه تکانی و استفاده از مواد شیمیایی برای نظافت منزل در مکان های دربسته نپردازید، زیرا امکان بروز آلرژی حتی در افرادی که سابقه این بیماری را ندارند وجود دارد.

منبع: نورنیوز

اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّـل فَـرَجَهُم

شما یکی از سربازان امام زمان (عج الله تعالی فرجه الشریف) هستید و هنگام ظهور امام زمان

آیت الله بهجت دست روی زانوی او گذاشت و پرسیدند: جوان شغل شما چیست؟
 گفت: طلبه هستم.

آیت الله بهجت فرمود: باید به سپاه ملحق بشوی و لباس سبز مقدس سپاه را بپوشی. ️
دوباره آیت الله پرسیدند: اسم شما چیست؟
گفت: فرهاد

آیت الله بهجت فرمود:
حتماً اسمت را عوض کن.
اسمتان را یا عبدالصالح یا عبدالمهدی بگذارید. شما در شب امامت امام زمان (عج الله تعالی فرجه الشریف) ‌به شهادت خواهید رسید.
شما یکی از سربازان امام زمان (عج الله تعالی فرجه الشریف) هستید و هنگام ظهور امام زمان (عج الله تعالی فرجه الشریف) با ایشان رجوع می کنید.

شهید عبدالمهدی کاظمی؛ شهیدی که طبق گفته آیت الله بهجت، در شب امامت امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در ۲۹ آذر ماه ۱۳۹۴ در سوریه به شهادت رسید.

نقل از کانال تلگرامی روشنگری به نشانی Roshangari_ir@

اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّـل فَـرَجَهُم

میلاد باسعادت شاهزاده حضرت علی اکبر علیه السلام مبارک باد

زندگی نامه حضرت علی اکبر (علیه السلام)

حضرت علی اکبر (علیه السلام) فرزند ابی عبدالله الحسین (علیه السلام) بنا به روایتی در یازدهم شعبان، سال (33) قمری در مدینه منوره دیده به جهان گشود.
پدر گرامی اش امام حسین بن علی بن ابی طالب (علیه السلام) و مادر محترمه اش لیلی بنت ابی مرّه بن عروه بن مسعود ثقفی است.
او از طایفه خوش نام و شریف بنی هاشم بود، و به بزرگانی چون پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله)، حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها)، امیر مؤمنان علی بن ابی طالب (علیه السلام) و امام حسین (علیه السلام) نسبت دارد.
ابوالفرج اصفهانی از مغیره روایت کرد: روزی معاویه بن ابی سفیان به اطرافیان و هم نشینان خود گفت: به نظر شما سزاوارترین و شایسته ترین فرد امت به امر خلافت کیست؟ اطرافیان گفتند: جز تو کسی را سزاوارتر به امر خلافت نمی شناسیم! معاویه گفت: این چنین نیست.

بلکه سزاوارترین فرد برای خلافت، علی بن الحسین (علیه السلام) است که شبیه جدّش رسول خدا (صلی الله علیه و آله) می باشد و در وی شجاعت و دلیری بنی هاشم، سخاوت بنی امیه و فخر و فخامت ثقیف تبلور یافته است. 
نقل است روزی علی اکبر (علیه السلام) به نزد والی مدینه رفته و از طرف پدر بزرگوارشان پیغامی را خطاب به او میبرد، در آخر والی مدینه از علی اکبر سئوال کرد نام تو چیست؟ فرمود: علی سئوال نمود نام برادرت؟ فرمود: علی آن شخص عصبانی شد، و چند بار گفت: علی، علی، علی، « ما یُریدُ اَبُوک؟ » پدرت چه می خواهد، همه اش نام فرزندان را علی می گذارد، این پیغام را علی اکبر (علیه السلام) نزد اباعبدالله الحسین (علیه السلام) برد، ایشان فرمود: والله اگر پروردگار دهها فرزند پسر به من عنایت کند نام همه ی آنها را علی می گذارم و اگر دهها فرزند دختر به من عطا، نماید نام همه ی آنها را نیز فاطمه می گذارم.
درباره شخصیت علی اکبر (علیه السلام) گفته شد، که وی جوانی خوش چهره، زیبا، خوش زبان و دلیر بود و از جهت سیرت و خلق و خوی و صباحت رخسار، شبیه ترین مردم به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) بود و شجاعت و رزمندگی را از جدش علی ابن ابی طالب (علیه السلام) به ارث برده و جامع کمالات، محامد و محاسن بود.

در روایتی به نقل از شیخ جعفر شوشتری در کتاب خصائص الحسینیه آمده است: اباعبدالله الحسین هنگامی که علی اکبر را به میدان می فرستاد، به لشگر خطاب کرد و فرمود: « یا قوم، هولاءِ  قد برز علیهم غلام، اَشبهُ الناس خَلقاً و خُلقاً و منطقاً برسول الله....... ای قوم، شما شاهد باشید، پسری را به میدان می فرستم، که شبیه ترین مردم از نظر خلق و خوی و منطق به رسول الله (صلی الله علیه و آله) است بدانید هر زمان ما دلمان برای رسول الله (صلی الله علیه و آله) تنگ می شد نگاه به وجه این پسر می کردیم.

بنا به نقل ابوالفرج اصفهانی، آن حضرت در عصر خلافت عثمان بن عفان (سومین خلیفه راشدین) دیده به جهان گشود. این قول مبتنی بر این است که وی به هنگام شهادت بیست و پنج ساله بود. در برخی روایات هم سن ایشان را 28 ساله ذکر کرده اند، وی در مکتب جدش امام علی بن ابی طالب (علیه السلام) و در دامن مهرانگیز  پدرش امام حسین (علیه السلام) در مدینه و کوفه تربیت و رشد و کمال یافت.
امام حسین (علیه السلام) در تربیت وی و آموزش  قرآن و معارف اسلامی و اطلاعات سیاسی و اجتماعی به آن جناب تلاش بلیغی به عمل آورد و از وی یک انسان کامل و نمونه ساخت و شگفتی همگان، از جمله دشمنانشان را بر انگیخت.
به هر روی علی اکبر (علیه السلام) در ماجرای عاشورا حضور فعال داشت و در تمام حالات در کنار پدرش امام حسین (علیه السلام) بود و با دشمنانش به سختی مبارزه می کرد. شیخ جعفر شوشتری در خصائص نقل می کند: هنگامی که اباعبد الله الحسین علیه السلام در کاروان خود حرکت به سمت کربلا می کرد، حالتی به حضرت دست داد بنام نومیه و در آن حالت مکاشفه ای برای حضرت رخ داد، از آن حالت که خارج شد استرجاع کرد: و فرمود: «انا لله و انا الیه راجعون » علی اکبر (علیه السلام) در کنار پدر بود، و می دانست امام بیهوده کلامی را به زبان نمی راند، سئوال نمود، پدرجان چرا استرجاع فرمودی؟: حضرت بلادرنگ فرمود: الان دیدم این کاروان می رود به سمت قتلگاه و مرگ در انتظار ماست، علی اکبر (علیه السلام) سئوال نمود: پدر جان مگر ما بر حق نیستیم؟ حضرت فرمود: آری ما بر حق هستیم. علی اکبر (علیه السلام) عرضه داشت: پس از مرگ باکی نداریم، و بعد از به هلاکت رساندن ۲۰۰ نفر عبدی بر فرق مبارکش ضربتی زد و او را به شدت زخمی نمود، آن گاه سایر دشمنان جرات و جسارت پیدا کرده و به آن حضرت هجوم آوردند و وی را آماج تیغ شمشیر و نوک نیزه ها نمودند و مظلومانه به شهادتش رسانیدند.  

مقبره حضرت علی اکبر علیه السلام در کربلای معلی پایین پای پدر بزرگوارشان اباعبدالله الحسین علیه السلام است و در سلام زیارت عاشورا منظور از وعلی علی ابن الحسین، آقا علی اکبر علیه السلام می باشد.

https://s2.uupload.ir/files/ali_akbar1_wlku.jpg

شب میلاد با سعادت شاهزاده

حضرت علی اکبر علیه السلام
بر آقا امام زمان (عج الله تعالی فرجه الشریف) و شیعیان مبارک

نقل شده از کانال تلگرامی ارتباط با خدا به نشانی ertebat0bakhoda@

https://s2.uupload.ir/files/ali_akbar2_qram.jpg

اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَّ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ کَمَا صَلَّیتَ عَلی اِبراهیمَ وَ عَلی آلِ اِبراهیمَ اِنَّکَ حَمیدٌ مَّجِیدٌ.

اَللهُمَّ بَارِک عَلی مُحَمَّدٍ وَّ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ کَمَا بَارَکتَ عَلی اِبراهیمَ وَ عَلی آلِ اِبراهیمَ اِنَّکَ حَمیدٌ مَّجِیدٌ.

خداوندا بر محمد و آل محمد درود فرست، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم درود فرستادی، راستی که تو ستوده شده و بزرگواری.
خداوندا بر محمد و آل محمد برکت نازل فرما، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم برکت نازل فرمودی، به راستی که تو ستوده شده و بزرگواری.

طلوع ماه در مدینه

عباس علیه السلام فرزند امیرالمؤمنین علی علیه السلام در چهارمین روز از شعبان سال 26 هجری قمری، دیده به جهان گشود. میلاد عباس، نوری دیگر به این هستی بخشید و دل های شیفتگان امیرالمؤمنین علی علیه السلام از شور وعشق، لبریز گشت. چهره ی علاقه مندان اهل بیت علیهم السلام را شبنم شادی فراگرفته بود و هریک برای دیدار نورسیده ی مولای خویش بر یکدیگر، پیشی می گرفتند. هنگامی که نسیم اذان و اقامه بر روان پاک و سپید این طفل نیک بخت فرو نشست، امام علی علیه السلام با واژه ای مهرآفرین، نام فرزند خود را عباس نهاد. عباس یعنی شیر بیشه ی شجاعت و قهرمان میدان نبرد.

دوران کودکی
باید در لحظه لحظه ی دوران کودکی عباس علیه السلام ، به دقت اندیشید؛ زیرا در همه ی این دوران شیرین و حساس زیر نظر و عنایت کانون عصمت و طهارت بوده است. او در دوران کودکی از دانش و زهد و تقوا و ایثار و عبادت و شجاعت پدر ـ که آیت بی همتای همه ی کمال بشری است ـ الهام می گیرد و می کوشد خود را آن گونه بپروراند که ایده آل و مطلوب پدری بزرگوار چون علی است.

فضایل
پرچم دار کربلا و پاسدار حرم اهل بیت مصطفی صلی الله علیه و آله ؛ حضرت عباس علیه السلام ویژگی ها و فضایل فراوانی دارد که القاب و کنیه های آن حضرت، نشان گر برخی از آن هاست. ماه بنی هاشم، از جمال او حکایت دارد. سقای کربلا، از فداکاری عباس علیه السلام در رساندن آب به اهل بیت علیهم السلام حکایت می کند. قهرمان علقمه و پرچم دار کربلا، شجاعتش را بازگو می کند. پاسدار حرم، گواه جانبازی او در راه اهل بیت علیهم السلام است. باب الحوایج، شکوه او را نزد خداوند، نشان می دهد و سرانجام، عبد صالح، از عظمت معنوی عباس بن علی علیه السلام حکایت دارد.

عباس علیه السلام در کلام امام سجاد علیه السلام
بزرگی و عظمت مقام عباس بن علی علیه السلام به گونه ای است که امامان معصوم علیهم السلام در موارد متعدد بر فداکاری ها، جانبازی ها و عظمت شخصیت آن بزرگوار تأکید فرموده اند. امام سجاد علیه السلام که خود در کربلا حضور داشت و شاهد فداکاری های عمویش بود، درباره ی حضرت عباس علیه السلام می فرماید: «خداوند، عمویم عباس را رحمت کند که با ایثار و جانبازی، در راه برادرش جانبازی کرد تا آن که دست هایش قطع شد و خداوند به جای آن، دو بال به او داد که با آن ها به همراه فرشتگان در بهشت پرواز کند؛ همان گونه که برای جعفربن ابوطالب قرار داده شد. عباس را در پیشگاه خداوند منزلتی است که در روز قیامت، همه ی شهدا به آن غبطه می خورند».

عباس علیه السلام در کلام امام صادق علیه السلام
امام صادق علیه السلام ، حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام را به عنوان کسی معرفی می کند که از ایمان استوار و بینش نافذ برخوردار بوده و در راه امام بزرگوارش به جهاد برخاسته است. ایشان می فرماید: «عمویم؛ عباس، بصیرتی نافذ و ایمانی محکم داشت. او به همراه برادرش حسین علیه السلام جهاد کرد و به افتخار شهادت رسید». آن حضرت هم چنین درباره ی اخلاص و ارزش جهاد حضرت عباس علیه السلام می فرماید: «شهادت می دهم و خدا را شاهد می گیرم که تو در راه جنگجویان بدر و مجاهدان راه خدا گام نهادی و در جهاد با دشمنان خدا، اخلاص ورزیدی و در نصرت اولیای خدا، خلوص نشان دادی و از دوستانش دفاع کردی... شهادت می دهم که تو هر چه در توان داشتی، انجام دادی».

مظهر شهادت
سلام بر ابوالفضل، فرزند امیرالمؤمنین علی علیه السلام ؛ که با جانش با حسین علیه السلام مواسات ورزید، از دنیایش برای آخرت بهره برد و خود را فدای برادر کرد. روزهای آغازین ماه شعبان، ولادت این دو برادر را در خود دارد؛ دو برادر بزرگواری که نام شان در ذهن هر مؤمن شیفته ای، تداعی گر قلّه های بلند حماسه و سرافرازی است. حسین و ابوالفضل علیهماالسلام ، نام های قدسی هستند که چشم اندازی از اخلاص، عبودیت، دلیری و ایثار را پیش دیدگان آدمی می گشایند و در درون او، تواضع و حیرتی وصف ناشدنی را برمی انگیزانند. حضرت ابوالفضل علیه السلام ، پرچم دار لشکر اخلاص و شهادت، مظهر دلدادگی به معبود، و نمود مجسمی از یک انسان کامل است. او بزرگ مردی حماسه آفرین است که در قیامت، شهیدان بر مقام او رشک می برند. او پرچم داری است که یادمان دلاوری و آزادگی وی، پیوسته در تاریخ جاری است. سلام همه ی صالحان و پاکان، بر روان پاک آن دریا دل باد؛ سلامی تا سپیده دمان ظهور.

نقل شده از کانال تلگرامی ارتباط با خدا به نشانی ertebat0bakhoda@

اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّـل فَـرَجَهُم