چرا به امام حسن مجتبی (علیه السلام )، کریم اهل بیت گفته می شود؟

چرا به امام حسن مجتبی (علیه السلام )، کریم اهل بیت گفته می شود؟

امام حسن مجتبی علیه السلام نسبت به دردمندان و تیره بختان جامعه قلبی رئوف داشتند و با خرابه ‌نشینان دردمند و اقشار مستضعف و کم ‌درآمد همراه و همنشین می شدند و دردِ دلِ آن‌ ها را با جان و دل می ‌شنیدند و به آن ترتیب اثر می دادند، و در این حرکت انسان ‌دوستانه جز خداوند را مدنظر نداشتند. همچنین هیچ ‌گاه هر ضعیف، ناتوان و درمانده، ناامید از درب خانه آن حضرت برنمی گشت، حتی خود ایشان به سراغ فقرا می رفتند و آن‌ ها را به منزل دعوت می کردند و به آن‌ ها غذا و لباس می دادند.

امام حسن علیه السلام تمام توان خویش را در راه انجام امور نیک و خداپسندانه به کار می گرفت و اموال فراوانی در راه خدا می بخشید، مورخان و دانشمندان در شرح حال زندگانی پر افتخار ایشان، بخشش‌ های بی سابقه و انفاق‌ های بسیار بزرگ و بی نظیری ثبت کرده‌اند. آن حضرت در طول عمر خود دو بار تمام اموال و دارایی خود را در راه خدا خرج کردند و سه بار نیز ثروت خود را به دو نیم کردند و نصف آن را برای خود و نصف دیگر را در راه خدا به فقرا بخشیدند؛ از این رو ایشان را کریم اهل بیت علیهم السلام می نامند.

حقایق پنهان،ص ٢٦٨

منتهی الآمال، ج ١، ص ٤١٧

نقل شده از کانال تلگرامی کربلا به نشانی karballa_ir@

حسن یعنی تمام هست زهرا

حسن یعنی کریم هر دو دنیا
حسن یعنی سکوت و رازداری
حسن یعنی شب و دل بی قراری
حسن یعنی غروری که شکسته
حسن یعنی شهود دست بسته
حسن یعنی غروب و رنگ نیلی
حسن یعنی دوشنبه ضرب سیلی
حسن یعنی بقیع تیره و تار

حسن یعنی در و تیزیِ مِسمار
حسن یعنی نه شمعی نه مزاری
حسن یعنی نداری گریه داری
حسن یعنی به رنگ ارغوانی
حسن یعنی شکسته درجوانی
حسن یعنی شهید زهر کینه
حسن یعنی غریب اندر مدینه
حسن یعنی تمام عشق مادر
حسن یعنی عزیز قلب حیدر

فرا رسیدن شهادت کریم اهل بیت 
امام حسن مجتبی (علیه السلام) تسلیت باد

اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم وَالعَن اَعدَائَهُم اَجمَعین

غریب مدینه

غریب مدینه ...

در بخشی از سفارشات پیامبر (صلى الله علیه و آله) با خاندانش در آخرین لحظات عمر مبارکشان، حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) خطاب به امام حسن (علیه السلام) میفرمایند: 

و اما تو اى حسن، امت با تو عهدشکنى می ‏کنند. اگر یارانى یافتى با آنان جهاد کن وگر نه دست نگهدار و خون خود را حفظ کن که شهادت پشت سر توست. خدا قاتل تو و کمک ‏کننده بر علیه تو را لعنت کند، چون آن کسى که تو را می‏کشد ولد الزنا پسر ولد الزنا پسر ولد الزنا است. ما اهل بیتى هستیم که خداوند آخرت را براى ما انتخاب کرده و دنیا را براى ما راضى نشده است‏.

بخش هایی از خطبه امام حسن (علیه السلام) علیه السلام هنگام صلح با معاویه

پیامبر صلى اللَّه علیه و آله از شر قوم خود فرار کرد در حالى که آنان را به خدا دعوت می‏کرد تا آنجا که به غار فرار کرد. اگر آن حضرت یارانى بر علیه آنان می ‏یافت فرار نمی‏کرد. اى معاویه من هم اگر یارانى پیدا می‏کردم با تو بیعت نمی‏کردم.

خداوند هارون را در وسعت قرار داد هنگامى که او را ضعیف شمردند و نزدیک بود او را بکشند و یارانى بر علیه آنان نیافت. همچنین خداوند پیامبر را در وسعت قرار داد هنگامى که از قومش فرار کرد و یارانى بر علیه آنان نیافت. من و پدرم نیز از طرف خداوند در وسعت هستیم زمانى که امت ما را رها کردند و با غیر ما بیعت کردند و ما یارانى نیافتیم. اینها سنت‏ها و مثلهاست که یکى پس از دیگرى می ‏آید.

ای مردم، اگر ما بین مشرق و مغرب را بگردید مردی از فرزندان پیامبر، جز من و برادرم نخواهید یافت. 

کتاب اسرار آل محمد

نقل شده از کانال تلگرامی مصباح به نشانی misbah110@ 

اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَّ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ کَمَا صَلَّیتَ عَلی اِبراهیمَ وَ عَلی آلِ اِبراهیمَ اِنَّکَ حَمیدٌ مَّجِیدٌ.

اَللهُمَّ بَارِک عَلی مُحَمَّدٍ وَّ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ کَمَا بَارَکتَ عَلی اِبراهیمَ وَ عَلی آلِ اِبراهیمَ اِنَّکَ حَمیدٌ مَّجِیدٌ.

خداوندا بر محمد و آل محمد درود فرست، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم درود فرستادی، راستی که تو ستوده شده و بزرگواری.
خداوندا بر محمد و آل محمد برکت نازل فرما، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم برکت نازل فرمودی، به راستی که تو ستوده شده و بزرگواری.

چرا حضرت‌ محمد (صلی الله علیه و آله) را آزار می‌دهیم؟!

چرا حضرت‌ محمد صلی الله علیه و آله را آزار می‌دهیم؟!

امام صادق(علیه السلام) در مجلسی فرمودند:

چه مى‌شود شما را که حضرت محمد(صلی الله علیه و آله) را آزار مى‌دهید؟!

مردى گفت:
فدایت شوم! چگونه رسول‌ الله را آزار داده‌ایم؟

 امام صادق(علیه السلام)فرمودند: 

 مگر نمى‌دانید که اعمال شما بر آن حضرت عرضه مى‌شود؟ و وقتی معصیتى در آنها مشاهده فرماید آزرده مى‌‌گردد؟ پس رسول‌الله را آزار ندهید و با اعمال نیکوی خود، آن حضرت را شادمان سازید.

امالی شیخ مفید،مجلس۲۳، شماره ۲۹

نقل شده از کانال تلگرامی درمان با آیه های نورالـــــہـــــے به نشانی های shamimerezvan@

azkarerouzaneh@

اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَّ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ کَمَا صَلَّیتَ عَلی اِبراهیمَ وَ عَلی آلِ اِبراهیمَ اِنَّکَ حَمیدٌ مَّجِیدٌ.

اَللهُمَّ بَارِک عَلی مُحَمَّدٍ وَّ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ کَمَا بَارَکتَ عَلی اِبراهیمَ وَ عَلی آلِ اِبراهیمَ اِنَّکَ حَمیدٌ مَّجِیدٌ.

خداوندا بر محمد و آل محمد درود فرست، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم درود فرستادی، راستی که تو ستوده شده و بزرگواری.
خداوندا بر محمد و آل محمد برکت نازل فرما، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم برکت نازل فرمودی، به راستی که تو ستوده شده و بزرگواری.

فروتنى‌ شگفت‌ انگیز امام‌ حسن مجتبی (علیه السلام)

فروتنى‌ شگفت‌ انگیز امام‌حسن مجتبی(علیه السلام)

فروتنى حضرت امام حسن (علیه السلام) و تواضع آن انسان الهى چنان بود که : روزى بر گروهى تهیدست مى گذشت و آنان پاره هاى نان را بر زمین نهاده ، روى زمین نشسته بودند و مى خوردند ، چون حضرت امام حسن (علیه السلام) را دیدند گفتند : اى پسر رسول خدا ! بیا و با ما هم غذا شو ! به شتاب از مرکب به زیر آمد و گفت : خدا متکبران را دوست ندارد و با آنان به خوردن غذا مشغول شد .سپس همه آنان را به میهمانى خود دعوت فرمود ، هم به آنان غذا داد و هم لباس.

منبع: اهل بیت عرشیان فرش نشین.

تالیف استاد حسین انصاریان

نقل شده از کانال تلگرامی درمان با آیه های نورالـــــہـــــے به نشانی های shamimerezvan@

azkarerouzaneh@

اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّـل فَـرَجَهُم

مهمان نوازی امام حسن مجتبی علیه السلام

مهمان نوازی امام حسن مجتبی علیه السلام

امام حسن مجتبی علیه السلام همواره از مهمانانش پذیرایی می کرد،

 حتی اگر آنان را نمی شناخت. امام به پذیرایی از بینوایان علاقه زیادی داشت. ایشان، تهی دستان را به خانه خود می برد و به گرمی از آنان پذیرایی می کرد و به آنها لباس و پول می بخشید.

در سفری که امام حسن (علیه السلام) همراه امام حسین (علیه السلام) و عبدالله بن جعفر به حج می رفتند، شتری که بار آذوقه بر آن بود، گم شد و آنها در میانه راه، گرسنه و تشنه ماندند.

در این هنگام، متوجه خیمه ای شدند که در آن پیرزنی تنها زندگی می کرد. از او آب و غذا خواستند پیرزن نیز که انسان مهربان و مهمان نوازی بود، از تنها گوسفندی که داشت، شیر دوشید و گفت: «برای غذا نیز آن را ذبح کنید تا برای شما غذایی آماده کنم».

امام نیز آن گوسفند را ذبح کرد و زن غذایی برای ایشان درست کرد. آنان غذا را خوردند و پس از صرف غذا از وی تشکر کردند و گفتند: «ما افرادی از قریش هستیم که به حج می رویم. اگر به مدینه آمدی، نزد ما بیا تا مهمان نوازی ات را جبران کنیم.» 

سپس از زن خداحافظی کردند و به راه خویش ادامه دادند. 

شب هنگام، شوهر زن به خیمه اش آمد و او داستانی مهمانی را برایش باز گفت. 

مرد خشمگین شد و گفت: «چگونه در این برهوت، تنها گوسفندی را که همه دارایی مان بود، برای کسانی کُشتی که نمی شناختی؟»

مدت ها از این ماجرا گذشت تا اینکه بادیه نشینان به سبب فقر و خشکسالی به مدینه آمدند. آن زن نیز همراه شوهرش به مدینه آمد. 

در یکی از همین روزها، امام مجتبی (علیه السلام) همان پیر زن را در کوچه دید و فرمود: «یا امه الله! تعرفینی؟؛ ای کنیز خدا! آیا مرا می شناسی؟» 

گفت: «نه.» 

فرمود : «من همان کسی هستم که مدت ها پیش، همراه دو نفر به خیمه ات آمدیم. نامم حسن بن علی است».

پیرزن خوشحال شد و عرض کرد: «پدر و مادرم به فدای تو باد!»

امام به پاس فداکاری و پذیرایی او، هزار گوسفند و هزار دینار طلا به او بخشید و او را نزد برادرش حسین (علیه السلام) فرستاد. او نیز همین مقدار به او گوسفند و دینار طلا بخشید و وی را نزد عبدالله بن جعفر فرستاد. عبدالله نیز به پیروی از پیشوایان خود، همان مقدار را به آن پیر زن بخشید.

ابن شهر آشوب، ج4، صص 16،17

کشف الغمه، ج2، ص 13

 کانال ارتباط با خدا

نقل شده از کانال تلگرامی داروخانه معنوی به نشانی Manavi_2@

اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّـل فَـرَجَهُم