
احساس نفخ به دلایل مختلف ممکن است برای همه افراد پیش آید و از قدیم هم راهکارهایی برای حل این مشکل وجود داشته است مانند مصرف جوش شیرین که از قدیم الایام وجود داشته و هم اکنون نیز مورد استفاده قرار میگیرد.
منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّـل فَـرَجَهُم

جراحی زیبایی بینی از پر چالشترین عملهای زیبایی محسوب میشود، زیرا متغیرهای زیادی باید در نظر گرفته شوند تا به نتیجه مطلوب برسند. بسیار مهم است که عوارض جزئی و عمده مربوط به این عمل را بدانیم تا بتوانیم در مواقع ضروری از آنها پیشگیری کرده و به سرعت آنها را درمان کنیم.
سپتورینوپلاستی یک عمل ظریف و دشوار است که نیاز به دانش دقیق آناتومیکی و تجربه بالینی زیاد دارد؛ بنابراین، شایعترین عوارض جراحی بینی که باید شناخته شده و در صورت امکان به اندازه کافی از آنها جلوگیری شود را در این گزارش به شما معرفی میکنیم.
ترشحات خونین از بینی
خروج ترشحات خونی از بینی در طول هفته اول پس از انجام عمل جراحی بینی یک اتفاقی طبیعی است، که در صورت نیاز میتوان با استفاده از یک گاز استریل کوچک از آن جلوگیری کرد و در صورت نیاز باید مجدد آن را تعویض کرد.
درد و ناراحتی
درد و ناراحتی از دیگر عوارض مرتبط با جراحی بینی است. شدت این درد میتواند از خفیف تا متوسط باشد و پیش بینی میشود که این درد در ۷۲ ساعت اولیه کاهش یابد، اما اگر بیشتر از سه رو این عارضه را داشتید به پزشک خود مراجعه کنید.
تورم و نفخ
تورم، پف و کبودی یکی از عوارض جانبی مورد انتظار بعد از جراحی بینی است، که پس از انجام عمل جراحی بینی ظاهر میشود و این عارضه معمولا تا روز دوم عمل مشهود است و سپس با گذشت زمان و با توجه به اندازه و گسترش آن بهبود مییابد. این کبودیها؛ از فردی به فرد دیگر متفاوت است و اغلب در اطراف چشم ظاهر میشود، اما کبودیها ممکن است بیشتر گسترش پیدا کرده و در نواحی زیر چشم گسترش یابند، معمولا پزشکان برای کاهش تورم از آتل پس از جراحی بینی استفاده میکنند.
خارش و بی حسی
انتظار میرود که فرد پس از انجام عمل جراحی بینی در نوک بینی، دندانهای جلویی فوقانی یا سقف دهان احساس بی حسی کند و این به دلیل اختلال موقتی در برخی از اعصاب ناحیه بینی در حین عمل است. با این حال، باید توجه داشت که حس این نواحی به تدریج در عرض چند هفته باز میگردد، یا در برخی موارد نادر ممکن است چند ماه طول بکشد.
زخم حاصل از جراحی نیز معمولاً احساس موقت خارش و بی حسی ایجاد میکند. در دوره رشد مجدد اعصاب و بافتها در نواحی بهبود یافته، نیازی به استفاده از هیچ گونه درمانی برای این علائم نیست. احساس در نوک بینی به آرامی برمیگردد.
افزایش ترشحات مخاطی
افزایش ترشحات مخاطی در گلو پس از جراحی بینی یکی دیگر از عوارض جانبی است که معمولاً ظاهر میشود و علت تشکیل آن به دلیل استنتهایی است که در داخل بینی نصب شده است. با این حال، استنتها به طور موقت بینی را تحریک میکنند تا بیش از حالت طبیعی مخاط تولید کند. هنگامی که استنتها از بینی برداشته میشوند، این عارضه از بین میرود.
گرفتگی بینی
انجام عمل جراحی بینی ممکن است باعث شود، بیمار دچار برخی مشکلات تنفسی یا گرفتگی بینی شود که از جمله عوارض رایجی است که در هفته اول عمل ایجاد میشود و مشکلات تنفسی معمولاً با از بین رفتن تورم و پف از بین میروند، این عارضه یکی از آزاردهندهترین مشکلاتی است که ممکن است بعد از عمل ظاهر شود.
کاهش حس بویایی وچشایی
کاهش یا تغییر موقتی حس چشایی یا بویایی یک امر عادی است که پس از جراحی بینی، به دلیل نقص در برخی از اعصاب بینی در حین عمل رخ میدهد و این تغییرات معمولاً طی یک روز تا یک هفته بعد از عمل شروع به بهبود کند.
عوارض نادر جراحی بینی
پیشرفت چشمگیر در زمینه جراحی و جراحی پلاستیک و اقدامات پیشگیرانهای که پزشکان برای جلوگیری از عوارض و مشکلات سلامتی در بیماران انجام میدهند، به کاهش وقوع این عارضهها کمک زیادی کرده است، بنابراین باید تأکید کرد که جراحی بینی نسبتاً بی خطر است و بسیار نادر است که عوارض و مشکلات درازمدت ایجاد شود.
بسته به زمان بروز، این عوارض نادر را میتوان به دو دسته تقسیم کرد. اگر این عوارض در طول عمل یا در مرحله بهبودی اولیه ظاهر شود، که چهار هفته از زمان جراحی تخمین زده میشود، این عوارض به عنوان عوارض اولیه شناخته میشوند. یا عوارض کوتاه مدت، در حالی که هرگونه عارضه پس از این زمان ظاهر شود به عنوان عوارض بلند مدت شناخته میشود و هر یک از این عوارض را میتوان با جزئیات به شرح زیر توضیح داد.
عوارض اولیه: از جمله عوارض شدیدی که ممکن است در مدت کوتاهی پس از عمل در برخی موارد ظاهر شود مانند عوارض جانبی داروهای بیهوشی.
پزشک هنگام انجام جراحی بینی برای تسکین درد و اطمینان از ایمنی عمل جراحی به بیهوشی متوصل میشود. با پیشرفت زیاد در زمینه مراقبتهای پزشکی و بیهوشی، عوارض جانبی ناشی از بیهوشی عمومی بسیار کم شده اند، از جمله این عوارض گلو درد است که اغلب طی چند روز بدون نیاز به هیچ گونه مداخله درمانی به تنهایی بهبود مییابد، علاوه بر این احتمال احساس حالت تهوع در بیمار وجود دارد.
در این مورد با استفاده از داروهای ضد تهوع میتوانید از این عارضه جلوگیری کنید. قبل از عمل جراحی در صورت سابقه شخصی قبلی، تهوع و یا استفراغ را به متخصص بیهوشی اطلاع دهید.
خونریزی: بینی شامل گروهی از رگهای خونی حساس است که ممکن است در حین عمل در معرض آسیب قرار گیرند. مهم است که پزشک را از تمام داروهایی که بیمار استفاده میکند مطلع سازید، زیرا در صورت مصرف برخی داروها رقیق کننده خون خطر خونریزی افزایش مییابد.
عفونت: عفونت در نتیجه جراحی بینی نیز یک مورد بسیار نادر است.عفونت در صورت بروز با استفاده از آنتی بیوتیکها درمان میشود.
سوراخ شدن تیغه بینی: تیغه بینی به دیوارهای گفته میشود که مجرای راست بینی را از راه هوایی چپ جدا میکند و در برخی موارد بسیار نادر، ممکن است در حین عمل جراحی بینی سوراخ شدن این تیغه رخ دهد.
بهبود و ترمیم برخی از زخمهای ناشی از جراحی در برخی موارد ممکن است، بیشتر از حد معمول طول بکشد و این مشکل اغلب در افراد سیگاری بیشتر ظاهر میشود؛ معمولاً با پانسمان و پوشاندن زخم برطرف میشود، در صورت عدم ترمیم طبیعی زخم، مشورت با پزشک ضروری است.
منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم وَالعَن اَعدَائَهُم اَجمَعین
از پیامبر (صلی الله علیه و آله) پرسیدند برکت در مال یعنی چه؟
در پاسخ، پیامبر مثالی زد و فرمود:
گوسفند در سال یکبار زایمان می کند و هر بار هم یک بره به دنیا می آورد .
سگ در سال دو بار زایمان میکند و هر بار هم حداقل ۷-۶ بچه.
به طور طبیعی شما باید گله های سگ را ببینید
ولی در واقع برعکس است. گله های گوسفند را می بینید .....
چون خداوند برکت را در ذات گوسفند قرار داد و از ذات سگ برکت را گرفت .
مال حرام اینگونه است.
فزونی دارد ولی برکت ندارد.»
روی مفهوم" برکت در روزی" فکر کنید.
نقل شده از کانال تلگرامی عالم پس از مرگ به نشانی Pas_As_Marg@
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ اَبیها وَ بَعْلِها وَ بَنیها وَ السِّرِّ الْمُسْتَوْدَعِ فیها بِعَدَدِ ما اَحَاطَ بِهِ عِلْمُکَ
خداوندا به مقدار علمِ بی پایانت بر فاطمه و پدرش و شوهرش و فرزندانش و رازی که در او قرار داده شده، صلوات و درود بفرست
خیلی از والدین با تصور اینکه کودکشان مشغول دیدن کارتون هستند، آسوده خاطرند و تصور میکنند انیمیشنها برای کودکان نمیتواند مضر باشند. این در حالی است که بررسی این موضوع نیاز به دقت بیشتری دارد و مسئله به همین سادگی نیست. آیا واقعا انیمیشنهایی که کودکان میبینند آسیب روحی و یا جسمی در کوتاه مدت یا دراز مدت به ایشان نمیزند؟ صرف اینکه با خیال راحت تصور کنیم کودکمان مشغول تماشای کارتون است، کار را برای والدین تمام میکند؟
محتوای ضد فرهنگی انیمیشنها را میتوان به چند دسته تقسیم کرد. از جمله مهمترین دستهها انیمیشنهایی است که در آنها اغراض سیاسی و اجتماعی نهفته است و دسته دیگری از انیمیشنها به القاء ترس و خشونت بیش از حد در کودکان پرداختهاند. مثال دسته اول را میتوان در انیمیشن «استر» دید که به ماجرای جشن ضدایرانی پوریم یهودیاناشاره میشود، و در انیمیشنهایی مثل «کله کدو» شاهد ترویج نمادهای شیطان پرستی هستیم.
مثال دسته دوم انیمیشنهایی مثل لاکپشتهای نینجا، مجموعه بیونیکل و فرار فضاییها از زمین است. البته دستهبندیهای دیگری هم وجود دارد، ولی ما در این گزارش قصد داریم به بررسی تبعات و آسیبهای دسته دوم بپردازیم که قصد القاء تجربه خشونت و ترس در کودکان دارند.
تفاوت ترس در کودکان با بزرگسالان
ترس مانند خشم، اضطراب و غم در زمره هیجانهای بهنجار است. ما با ترس، از وجود خطر آگاه میشویم و به این دلیل میتوانیم از خودمان مراقبت کنیم. البته هر کدام از این هیجانها اگر با اتفاقی که رخ داده نامتناسب باشد منجر به ایجاد اختلال در فعالیتهای معمول زندگی شود.
واکنشهای هیجانی در کودکان و بزرگسالان با تغییرات شیمیایی مشخصی همراه است که بخشهای مختلفی را دربر میگیرد؛ مثلا براثر آزاد شدن واسطهای شیمیایی (هورمون)، چون اپی نفرین آثاری، چون افزایش ضربان قلب و تنفس میتواند رخ دهد.
آدرنالین یا اپی نفرین مادهای استرس زاست که به طورطبیعی در واکنش به موقعیتهای تهدیدکننده در بدن انسان ترشح میشود. با تماشای فیلم ترسناک، قسمتهای اصلی مغز به خصوص بخش بادامی مغز (آمیگدال) که مسئول واکنش به ترس و خطر است، هیپوکامپوس که شرایط را برای تحریک آماده میکند و هیپوتالاموس که باعث بروز واکنش فرار یا مقابله میشود به شدت تحریک میشوند.
اگر مکانیسمهای تعدیلکننده بدن این وضعیت را به حالت عادی باز نگردانند، در این صورت این وضعیت میتواند به صورت مزمن ادامه یابد و در این حالت، آثار منفی جدی و زیان باری در بر دارد.
بعضی از ترسها به طور فطری و یا اکتسابی در کودک وجود دارد و از همان بدو تولد به دو محرک افتادن اشیاء و صدای بلند واکنش نشان میدهد. در یک سالگی از افراد ناآشنا میترسد. کودک زیر دو سال از بیشتر صداهای اطراف مثل فریاد، رعد و برق و... میترسد. بعد از آن تا پنج سالگی از تاریکی، حیوانات و موجودات خیالی میترسد. کودکان در این سن، جاندار پندارند یعنی موجودات خیالی مثل هیولا، غول و... را در ذهن خود واقعی و جاندار تصور میکنند و از او میترسند.
کودکان به خاطر «رشدشناختی» محدودتری که نسبت به بزرگسالان دارند مرز میان توهم و واقعیات را گاهی اوقات درک نمیکنند و ممکن است تا مدتها با شخصیتهای داستانی در توهمشان زندگی کنند. آنها به خاطر تصورات ذهنی انتزاعی که دارند ممکن است نتوانند بین عالم واقعیت و خیال تفاوت قائل شوند و برای همین تصاویر انتزاعی و یا ترسناک تا مدتها در ذهنشان بماند یا حتی در خواب شان هم تاثیرگذار باشد.
آسیبهای روحی و جسمی کودکان در اثر تماشای تصاویر ترسناک
توانایی کودکان برای درک واقعیت، پردازش هیجانها و تفکیک دنیای تصور و تخیل از واقعیت همانند بزرگسالان نیست. در واقع آنها توانمندی و قدرت تشخیص اینکه چه چیزی واقعی و ساختگی است را ندارند و صحنههای ترسناک و وحشتناک را واقعی تصور میکنند. کودک توان پذیرش حد مشخصی از هیجان را دارد و بیش از آن میتواند باعث تأثیرات منفی فیزیکی ناخوشایندی مثل بیخوابی، لرزش دست، افزایش ضربان قلب، بالا رفتن فشار خون، شب ادراری و... و سبب اضطراب و ترسهای واقعی در کودکان شود به طوری که در طولانی مدت به شکل فوبیا، وحشت، واکنشهای شدید ذهنی و رفتاری به محرکهای اطراف خود را بروز میدهد. اگر شدت ترس القایی زیاد باشد و نتواند از آن عبور کند آن زمان کودک به شدت دچار اضطراب خواهد شد. این اضطراب در اولین مرحله خواب کودک را دچاراختلال کابوس مداوم خواهد کرد و اختلال در خواب، تاثیر مستقیمی روی رشد وی میگذارد.
حافظه تصویری کودکان ممکن است بارها و بارها تصاویر فیلم ترسناک را به یاد بیاورد و آنها را دچار تنشهای فکری کند. گاهی این ترس سالها با کودک میماند و وارد ضمیر ناخودآگاهش میشود. تاثیرصحنههای ترسناک در فیلم و یا کارتون میتواند به سرعت آشکار شود و یا ممکن است سالهای بعد مشخص شود.
بسیاری از اختلالهای اضطرابی که در بزرگسالان مشاهده میشود معمولا ریشه در کودکیشان داشته و شروع زودرسی داشته است. مثلا حمله پانیک یا اختلال هراس اجتماعی مسئلهای است که غالبا ریشه در کودکی افراد دارد، اتفاقی میشود که در کودکی برای افراد بیمار رخ داده است. این اختلالها مسلما به زندگی طبیعی افراد در جامعه آسیب میزند و حتی ممکن است زندگی مشترکشان را هم تحت تاثیر قرار بدهد.
در پژوهشهایی که به عمل آمده مشخص شده است که کودکانی که در معرض دیدن فیلم یا بازیهای ترسناک قرار میگیرند به شدت از نظر عاطفی پاسخهای غیر مناسبی ارائه میدهند که به صورت ناخود آگاه به پرخاشگری بینجامد و امکان یادگیری و پردازش را از کودک میگیرد بخشی از مغزشان که به حافظه مربوط میشود در مقایسه با همسالانشان کوچکتر است.
یک مطلب ترسناک ممکن است سالها در ذهن کودک بماند
مغز ما مانند یک ظرف هست و محتوایی که داخل آن میریزیم باید با آن سازگاری داشته باشد تا ترکیب این ظرف را به هم نزند. مغز ما به صورت هوشمند محتوایی که برایش مناسب است را ضبط میکند و محتوایی که برایش مناسب نیست را دور میریزند. تجربههایی که افراد با محیط دارند محتوا را برای مغز ما تولید میکند. نحوه تعامل ما با محیط میتواند به گونهای باشد که مطالب زیبا و لطیف و یا حتی مطالب خشونت بار و یا ترسناک جذب ذهن ما شود. کودکان ظرف حساستری دارند و باید با درصد کمتری از خشونت، ترس و مسائل ناپسند مواجه شوند چراکه باعث میشود مطالب منفی جذب مغز شود و ممکن است این مطلب تا سالها در زندگی کودکان باقی بماند و ضربات جبران ناپذیری را وارد کند. در عین حال به خاطر جذب مسائل منفی، کودکان مسائل خوب و لطیف را کنار میگذارند و دیگر جذب مطالب لطیف و مفید نمیشوند. اگر کودکان ترس و خشونت بیش از حد را تجربه کنند باعث میشود به زیبایی شناسی کودکان آسیب وارد شود.
۲ نظریه متفاوت درباره محتواهای ترسناک
البته این موضوع موافقان و مخالفان زیادی هم دارد. برای مثال برخی ایدهآلیستها مثل افلاطون معتقدند که کودکان باید در فضای گلخانهای بار بیایند و تجربههای منفی اصلا نداشته باشند، و برخی هم رئالیست هستند و معتقدند کودکان با زندگی عادی و طبیعی باید عجین شوند و درصد پائین ترس برایشان خیلی مضر نیست و بلکه مثل واکسن برایشان عمل میکند که نظر من هم به نظر رئالیستها نزدیکتر است.
کودکان در شرایط عمومی خواسته یا ناخواسته جامعه به اندازه کافی ترس و خشونت را تجربه میکنند، حال اگر به این شرایط عمومی فیلمها و انیمیشنهای ترسناک و خشونتآمیزی را هم اضافه کنیم در نهایت ممکن است باعث ایجاد آسیب به این کودکان شود.
کودکان درک مسائل انتزاعی ندارند
اگر مقدار ترسی که کودکان تجربهاش میکنند بیش از حد استاندارد باشد ممکن است باعث آسیبهای جسمی و روانی به کودکان بشود، حتی در برخی موارد مراجعه کنندگانی داشتیم آسیبهایی که در دوران کودکی دیدهاند به زندگی مشترکشان هم سرایت کرده است. در انیمیشن ذاتا اغراق وجود دارد، حتی در انیمیشنی مثل تام و جری، میگ میگ، هم صحنههای درگیری وجود داشت، ولی به صورت کمدی به نمایش در آمده بود و برای همین حاوی صحنههای خشن نبود. اما در انیمیشنهایی مثل لاک پشتهای نینجا گاهی شاهد صحنههای خشونت باری مثل خون ریزی و شکستن جمجمه هستیم که قطعا برای هیچ رده سنیای مناسب نیست.
ضرورت درج محدودیت سنی در تلویزیون و شبکههای خانگی
این در حالی است که اگر رده سنی یک فیلم از ابتدا مشخص باشد، والدین میتوانند کودکان را از همان ابتدا مشغول دیدن برنامه دیگری کنند یا به کار دیگری سرگرم کنند تا درگیر داستان آن فیلم نشوند. اما وقتی رده سنی قید نشود والدین ناگهان با صحنههای خشونت بار و شخصیتهای ترسناک مواجه میشوند و در این مرحله هیچ کاری از دستشان برنمیآید.البته ایرادات دنیای انیمیشنها صرفا به صحنههای خشونت بار نمیرسد. مفاهیم سادیسمی، پوچگرایانه و رقابت برای از بین بردن رقیب که داستان اصلی انیمیشنهای مثل تامو جری و میگ میگ هست هم ازاشکالات این انیمیشن هاست که ناخواسته پیامهای نامناسبی برای کودکان منتقل میکنند.
چند توصیه به والدین:
- مهمترین عامل بالا بردن سواد رسانهای والدین است. در درجه اول والدین باید بدانند که محتوایی که پخش میشود چه مقدار برای کودکانشان میتوانند مفید و یا مضر باشد و این نیازمند قراردادن وقت و انجام مطالعه توسط والدین است.- والدین حتما باید کودکان را آگاه کنند که هر فیلمی برایشان مناسب نیست و این منوط به داشتن ارتباط خوب بین والدین و کودکانشان هست.
- رفتار ما با کودکان نباید به گونهای باشد که آنها نتوانند مشکلات شان را با ما در میان بگذارند. مثل اگر کودک ترس خود را بروز داد، نباید مورد تمسخر قرار گیرد. در این حالت است که ممکن کودکان مشکلات خود را با خانوادهشان در میان نگذارند و اثرات مخربی روی فرزندشان بگذارد.
منبع: باشگاه خبرنگاران جوان به نقل از روزنامه کیهان
اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَّ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ کَمَا صَلَّیتَ عَلی اِبراهیمَ وَ عَلی آلِ اِبراهیمَ اِنَّکَ حَمیدٌ مَّجِیدٌ.

تلویزیونهای امروزی (LCD,LED,OLED,PLASMA) علاوه بر کیفیت و مزیتهای بالایی که دارند، دارای حساسیتهای ظریفی هستند که باعث میشود مصرفکننده برای حفظ طول عمر دستگاه آنها را رعایت کند.
یکی از این حساسیتها تمیز کردن تلویزیون است که با کوچکترین خدشه و فشار اضافی باعث خرابی پیکسلها و [..]تلویزیونهای امروزی (LCD,LED,OLED,PLASMA) علاوهبر کیفیت و مزیتهای بالایی که دارند، دارای حساسیتهای ظریفی هستند که باعث میشود مصرفکننده برای حفظ طول عمر دستگاه آنها را رعایت کند. یکی از این حساسیتها تمیز کردن تلویزیون است که با کوچکترین خدشه و فشار اضافی باعث خرابی پیکسلها و در بعضی موارد خرابی کامل نمایشگر میشود.
قبل از تمیز کردن تلویزیون آن را خاموش کنید
قبل از اینکه بخواهید تلویزیون خود را تمیز کنید باید آن را خاموش کنید، بعد از خاموش کردن تلویزیون آن را به مدت ۱۵ دقیقه رها کنید تا دستگاه خنک شود (اگر دستگاه داغ باشد به صفحه نمایش آسیب میزند). علاوه بر این وقتی تلویزیون خاموش است شما یک تصویر کاملا سیاه دارید که باعث میشود لکها و گرد و غبار را بهتر مشاهده کنید.
بهترین روش برای تمیز کردن صفحه تلویزیون
ابتدا هر چیزی که باعث مخدوش شدن صفحه نمایشگر میشود را باید برطرف کنیم و برای این کار از دستمال میکروفیبر (مخصوص پاک کردن صفحه نمایشگر) استفاده میکنیم. پیشنهاد ما به شما این است که دفترچه راهنمای تلویزیون خود را مطالعه کنید تا با روش صحیح پاک کردن تلویزیون خود آشنا شوید، زیرا شرکتهای تلویزیونی یک برند خاص را برای پاک کردن صفحه نمایشگر خود توصیه میکنند.
در اغلب موارد، شما میتوانید از پاککنندههای تمیزکننده السیدی روی صفحه نمایش استفاده کنید. ابتدا مقدار کمی از محلول تمیز کننده صفحه نمایشگر را روی دستمال میکروفیبر اسپری کنید و به آرامی آن را به صورت دایرهای روی صفحه نمایش کشیده تا تمام صفحه تمیز و خشک شود. حتی اگر لکهای موجود بر روی صفحه نمایش از بین نرفت، شما نباید فشار زیادی بر روی صفحه نمایشگر وارد کنید، فقط لازم است چند اسپری کوچک دیگر برای از بین بردن لکههای موجود استفاده کنید. به یاد داشته باشید هرگز نباید محلول پاککننده را به صورت مستقیم بر روی نمایشگر اسپری کنید، زیرا ممکن است به پوششهای ظریف انعکاسی نمایشگر آسیب رساند. همچنین نباید از دستمال کاغذی و پارچههای زبر و خشک استفاده کنید، زیرا باعث مخدوش شدن صفحه نمایشگر میشود.
استفاده از آب به جای محلول پاککننده
استفاده از آب شاید جایگزین مناسبی برای محلول پاککننده نباشد و فقط گرد و غبار را از صفحه نمایشگر پاک کند، ولی میتوان در بعضی مواقع از اسپری آب مقطر بر روی دستمال میکروفیبر استفاده کرد. توصیه این است که از محلول پاککننده مخصوص استفاده کنید، چون در این محلول از موادی استفاده میشود که باعث افزایش طول عمر صفحه نمایشگر میشود.
روشهای دیگر
برای تمیز کردن صفحه تلویزیون
یک راهحل جالب برای تمیز کردن تلویزیون استفاده از محلول سرکه و آب (یک پیمانه سرکه و یک پیمانه آب) است که برای تمیز کردن صفحه نمایشگر بسیار کثیف استفاده میشود. با این حال این روش به عنوان آخرین راه حل مورد استفاده قرار میگیرد.
استفاده نادرست
از مواد پاککننده شیشه
تصور نادرست اغلب مردم این است که میتوانند به جای پاککننده مخصوص صفحه نمایشگر از مواد پاککننده شیشه استفاده کنند و اغلب به علت در دسترس بودن این مواد از آن استفاده میکنند. در واقع این مواد حاوی آمونیاک، الکل، استون یا اتیل کلرید میباشد که باعث آسیب دیدن لایه ضد لک بر روی صفحه نمایشگر میشود. استفاده مداوم از این مواد باعث کاهش کیفیت تصویر نمایشگر میشود و طول عمر تلویزیون شما را کم میکند.
استفاده نادرست از الکل و استون
استفاده از محلولهایی که حاوی الکل و استون هستند روش مناسبی برای پاک کردن صفحه نمایش نمیباشند، زیرا الکل به مرور باعث مات و کدر شدن نمایشگر شده و این امر باعث از بین بردن پوشش صفحه تلویزیون میشود.
راهحل پاک کردن کنترل تلویزیون
کنترل تلویزیون مانند تلفن خانگی در دسترس تمام اعضای خانواده بوده و این امر باعث کثیف شدن آن میشود. یکی از راهحلهای رایج در پاک کردن آن استفاده از جاروبرقی میباشد که به وسیله آن میتوانید گرد و غبار در گوشه و کنار دستگاه خود را به راحتی و به صورت خشک از بین ببرید. یک روش دیگر این است که انگشتان خود را لای دستمال مرطوب قرار داده و به آرامی ما بین کلیدهای کنترل بکشید.
شاید شما هم جزو آن دسته افرادی باشید که با خواندن این مطلب متوجه شوید به علت عدم آگاهی قبلی، تا به حال شیوه اشتباهی در تمیز کردن تلویزیون داشتید.
تلویزیون شما از هر برند، مدل و قیمتی که باشد فرقی نمیکند، زیرا هر از چند گاهی نیاز به گردگیری و تمیز کردن دارد تا از خاکهای انباشته شده روی آن و اثر انگشت کودکان نجات پیدا کند. ممکن است با خودتان تصور کنید که تمیز کردن تلویزیون که خیلی راحت است: یک دستمال تمیز بر میدارید و تلویزیون را تمیز میکنید. به همین راحتی! اما متاسفانه قضیه به همین سادگیها هم نیست. شما می توانید هنوز هم اشتباهاتی را در نحوه تمیز کردن تلویزیون داشته باشید.
برای پرهیز از این اشتباهات رایج در هنگام تمیز کردن تلویزیون، خوب است اول با آنها آشنایی پیدا کنید تا ببینید شما هم این کارها را انجام میدادید یا نه.
۱- اسکاچ و ابر
آیا از دستمال، ابر و اسکاچ معمولی یا استاندارد برای تمیز کردن تلویزیون خود استفاده میکنید؟ اگر این طور است، بهتر است دیگر از این نوع دستمالها استفاده نکنید و به جای آن، تلویزیون خود را با دستمالهای میکروفیبر تمیز کنید. این دستمالها مخصوص پاک کردن خاک و کثیفی از شیشه، صفحه نمایش، موبایل و لنز دوربین طراحی شدهاند. بزرگترین مزیت دستمالهای میکروفیبر این است که هیچ لکه یا خراشی روی نمایشگر تلویزیون بهجا نمیگذارند.
۲- مایعات
مایعات میتواند آسیب جدی به تلویزیونهای LCD، LED، پلاسما یا انواع نمایشگرهای جدید دیگر بزند؛ مخصوصا اگر مایع پاککنندهای که استفاده میکنید حاوی آمونیاک، الکل یا استون باشد. بهترین کار این است که صفحه نمایش را با یک دستمال میکروفیبر خشک تمیز کنید. روی لکههای چرب اثر انگشت چند بار دستمال بکشید تا به چشم مشاهده کنید که تقریبا فورا ناپدید میشوند. اگر لکهها پاک نشدند و همچنان سرسختانه سر جای خود باقی ماندهاند، از یک ماده پاککننده که مخصوص صفحه نمایش تلویزیون، موبایل و مانتیور کامپیوتر است استفاده کنید.
۳- اسپری کردن
آیا از آن دسته افرادی هستید که عادت دارید مواد پاککننده را به طور مستقیم روی صفحه اسپری کنید؟ اگر این طور است، به شما توصیه میکنیم این عادت خود را از همین حالا کنار بگذارید. تلویزیونهای قدیمی اغلب میتوانستند کمی آب را تحمل کنند، زیرا یک لایه شیشهای روی آنها بود. اما از اسپری کردن مستقیم مواد شوینده به نمایشگرهای امروزی جدا باید پرهیز کنید. در عوض، روی یک دستمال میکروفیبر پاککننده اسپری کنید و آن را به همه جای صفحه نمایش بمالید تا لکهها پاک شوند. اگر به طور مستقیم مایعات را روی نمایشگر تلویزیون خود اسپری کنید، احتمال دارد مایع به داخل تلویزیون نفوذ کند و باعث آسیب جدی به آن شود.
۴- کنترل از راه دور
کنترل از راه دور نیز هر از چند گاهی باید تمیز شود. باکتریهای بسیاری روی کنترل تلویزیون تجمع مییابند. از دستمالهای پاککننده و ضدعفونیکننده استفاده کنید، اما قبل از هر چی باید باتریهای کنترل تلویزیون را در بیاورید، زیرا رطوبت دستمالها میتواند روی باتری تاثیر منفی بگذارد.
۵- بلندگو
بیشتر تلویزیونهای امروزی بلندگوهای داخلی دارند. بلندگوها هم باید مثل خود تلویزیون تمیز شوند. این قسمت از تلویزیون را نباید با دستمال مرطوب یا نمدار پاک کرد، زیرا مایعات میتواند به داخل نشت پیدا کند و به تلویزیون و بلندگو آسیب برساند. از یک دستگاه غبارروب یا جاروبرقی برای از بین بردن گرد و خاک و همه کثیفیهای نشسته روی بلندگوی تلویزیون استفاده کنید.
منبع: باشگاه خبرنگاران جوان به نقل از روزنامه کیهان
اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم وَالعَن اَعدَائَهُم اَجمَعین