وصیت در آیات کلام وحی

وصیت در آیات کلام وحی
 

یک آیه یک تدبر 
 

 إنْ تَرَکَ خَیْراً الْوَصِیَّةُ لِلْوالِدَیْنِ وَ الْأَقْرَبِینَ بِالْمَعْرُوفِ (180- بقره)
(هنگامی که مرگ یکی از شما فرا رسد در صورتی که ثروتی فراوان بر جا می‌گذارد)، به شایستگی برای پدر و مادر و خویشان (از یک‌سوم آن مال) وصیت کند.

وصیت در قرآن به متاع دنیا ذکر شده است:

و یَذَرُونَ أَزْواجاً وَصِیَّةً لِأَزْواجِهِمْ مَتاعاً (240 - بقره)
همسرانی به‌ جا می‌گذارند باید در مورد همسرانشان وصیت کنند.

اما مراد از کلمه وصیت در قرآن الزاما وصیت به مال دنیا در زمان ترک دنیا نیست، چون مال دنیا حتی وصیت هم نشود برابر قانون ارث، پس از مرگ انسان تقسیم خواهد شد.

مراد از «خَیْراً» در آیه فوق، کارهای نیکی است که عموماً جنبه مالی دارد و فرد خودش در زمان حیاتش انجام می‌داده است.

فردی از نبی مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله) سؤال کرد: یا رسول الله! مادرم از دنیا رفته است در حق او چه احسان کنم؟! حضرت فرمودند: کارهایی نیکی که در زمان حیاتش انجام می‌داده، آن کارهای نیک را انجام بده و وقتی که مادرت به علت ترک دنیا دیگر قادر به انجام کارهای خیر (مثل اطعام نیازمندان) نیست آن کار را مگذار زمین بماند و ادامه و انجامش بده!!!

وصیت زمانی است که انسان کارهای خیر را در زمان حیاتش طبق آیۀ فوق انجام دهد و زمان مرگ وصیت کند که انجام آن کار را از مال او در حق او ادامه دهند.

مثال، کسی در زمان حیات خود سرپرستی یتیمی بر عهده داشته است که وصیت می‌کند بعد از مرگ او، از مالش سرپرستی آن یتیم تا زمان بزرگ شدن‌اش ادامه پیدا کند و این چنین است که آن آثار ماتأخر و باقیات و صالحات صورت می‌گیرد؛ نه این که انسان در زمان حیاتش هیچ کار خیری از مال خود انجام نداده است وصیت کند بعد از مرگ او سرپرستی یتیمی را از مال او بر عهده گیرند.

پس «إِنْ تَرَکَ خَیْراً» در آیه فوق اشاره صریح به این امر در زمان حیات دارد. یعنی فرد اگر کار خیری را در زمان حیات خودش انجام می‌داد که با مرگ مجبور به ترک آن خیر است، وصیت کند والدین آن کار نیک را ادامه دهند. در حالی که متأسفانه اکثر وصیت‌های کنونی ما به تقسیم ارث بعد از مرگ‌ بین وراث را شامل می‌شود یا اگر کار خیری هم به خیال خود وصیت کنیم، کار خیری ابداعی خودمان است. (مثال وصیت می‌کنیم پول بدهید برای ما قرآن بخوانند پست کنند آن دنیا.....) در حالی که غافلیم قرآن برای خواندن زمان حیات‌مان و دنیای‌مان بود.

در تمام عمرمان در مجلس قرآن نمی‌نشینیم، ولی بعد از مرگمان انتظار داریم چیزی را برای ما بفرستند که در زمان حیاتمان از آن فراری بودیم، پس خیری را ترک نمی‌کنیم که بتوانیم وصیتی از آن کرده باشیم؛ یا مشابه آنچه ذکر شد کار خیری است که خودمان در زمان حیات هرگز آن را انجام نمی‌دادیم و انتظار داریم فرزندانمان بعد از مرگ ما، از مالمان افتتاح کنندۀ آن کار نیک در حق ما باشند. در زمان حیات‌مان یتیمی را دست بر سرش نکشیده‌ایم، وصیت می‌کنیم بعد از مرگ‌مان مبلغی از مال ما صرف رسیدگی به ایتام و امور آنان شود....

پس تمام اعمال خیری که بعد از ما در حق ما انجام می‌شود زمانی به عنوان باقیات و صالحات برای ما منظور می‌شود که در زمان حیات‌مان آن کارهای خیر را با دست خودمان از مال‌مان انجام داده باشیم، در حالی که بسیاری از مؤمنان کار خیری را در دنیا از مال خود نمی‌کنند و پس از مرگ وصیت می‌کنند از اموال آنان برای آنان کار خیری انجام شود که منطبق با آیه مورد تدبر نیست.

از سوی دیگر اگر کسی کار خیری را که در دنیا از مال خود می‌کند، اگر بعد از خود بر انجام آن از مال خود وصیت کند گویی خودش بعد از مرگش زنده است و خودش آن عمل صالح را انجام می‌دهد و ثواب آن بر او برابر با زمان حیات اوست.

پس مراد از «إِنْ تَرَکَ خَیْراً» دو نوع است:

نوع اول، مال دنیایی است که انسان ترک می‌کند و چون مال دنیا سبب خیر می‌تواند باشد انسان می‌تواند و باید آن خیر را که یک‌ سوم از دارایی اوست در صورت نیاز والدینش به مال دنیا، به آنان وصیت کند که از مال او که خیری است از او و بر زمین بعد از مرگ او باقی می‌ماند استفاده کنند.

 نوع دوم کارهای خیری است که در زمان حیات خود انجام می‌داد و می‌تواند وصیت کند آن کارهای خیر از مال او بعد از مرگش تداوم یابد.

در من لایحضره الفقیه از امام صادق علیه السلام آمده است: آن حضرت در زمان احتضار چون به هوش آمدند وصیت کردند بر حسن بن علی بن علی بن الحسین (نوه امام سجاد علیه السلام) معروف به افطس، هفتاد هزار دینار بدهند. سؤال کردند: آیا به کسی که با کارد به تو (به قصد کشت) حمله کرد عطیه می‌دهید؟ حضرت فرمودند: ای وای بر شما، مگر در کلام خدا این آیه را نخوانده‌اید:

 واتَّقُوا اللَّهَ الَّذِی تَسَاءَلُونَ بِهِ وَالْأَرْحَامَ (1 - نساء)
و بترسید از آن خدایی که به نام او از یکدیگر مسئلت و درخواست می‌کنید و درباره ارحام کوتاهی نکنید.

همچنین حضرت در همان کتاب فرمودند: بعد از مرگ انسان، نخست از مال او کفن او خریداری و جدا می‌شود. سپس بدهی‌های او پرداخته می‌شود. بعد از آن وصیت او بر ثلث مال او اگر داشت اجرا می‌گردد و در مرحلۀ آخر است که آنچه که مانده بود جز میراث بین وراث تقسیم می‌گردد.

همچنین در حدیثی دیگر از همان معصوم در آن کتاب آمده است: وصیت بر مال از یک‌ سوم بیشتر نباید باشد و حد خوب آن یک‌ پنجم است، و از یک‌ نهم مال هم نباید کمتر باشد. مثال، کسی که میلیاردها تومان ثروت دارد وصیت کند فقط مقدار بسیار ناچیزی از مال او را بعد از مرگش، از دارایی‌ او به مسجد بدهند.

از حضرت علی علیه السلام هم در همان کتاب آمده است: وصیت به خمس مال نزد خدا بهتر است و کسی که به ثلث مال از خود وصیت نموده است از حداکثر إذن الهی بهره برده است و باید بسیار مراقب باشد ستمی در حق فرزندان با وصیت یک‌ سوم از مال خویش نکرده باشد.

نقل شده از کانال تلگرامی اخلاق و معرفت در قرآن و روایات به نشانی akhlaghmarefat@

اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم وَالعَن اَعدَائَهُم اَجمَعین

و عین حرف اول عشق است مثل حرف اول عاشورا ...

و عین حرف اول عشق است
مثل حرف اول عاشورا ...

- عاشورا یعنی قطرات اشکی که  امام حسین (علیه السلام) برای فردای اهل بیت خویش ریخت ،

- عاشورا یعنی جمع کردن خارهای بیابان در شب تاریک ، یعنی سیراب کردن کودک شیرخواره با سرانگشتان پیکانی تیز،

- عاشورا یعنی ضجه های کودکانی غریب در صحرایی سوزان، یعنی فرو رفتن خارهای بیابان در پاهای کودکانه ای که به دنبال عشق ندای لبیک سرداده بودند ،

- عاشورا یعنی اوج مردانگی و ایستادگی، یعنی تجسم تمام غیرت هایی که در چشمهای نجیب عباس سو سو میزد،

- عاشورا یعنی دلدادگی به سرچشمه پاکیها، یعنی طعم شیرین عطش در کنار یار، پیامد عشق ورزی به نور، یعنی صدای گریه هایی که از سر تشنگی در گلو خفه می شد، 
- عاشورا یعنی پر کردن مشک آب در عین عطش، یعنی پرپر شدن و دم بر نیاوردن، یعنی به آسمان پرتاب کردن خون گلوی شش ماهه ای که از تشنگی به چشمان پدر خیره شده بود، یعنی دفن کردن تمام احساس خویش در پشت خیمه ها ،

- عاشورا یعنی وداع آخرین خواهری خسته با برادری از جنس نور، یعنی عین صداقتی که در آسمانها نظیرنداشت ، یعنی سکوتی که در تمام فریادها به گوش رسید ، و نوازشی که بر چشمان پیر و فرتوت خاکستر نشسته مردمان آواز شکست پیروز را زمزمه می کرد،

- عاشورا یعنی فرود همه غیرت های آسمان در زمین و پرواز همه پاکیها به آسمان...یعنی تمام معصومیت و مظلومیت
حق در برابر باطل..

- فرا رسیدن عاشورای حسینی بر شما تسلیت باد. ان شاءالله تا همیشه عاشورایی بمانیم .عزاداریتان قبول و التماس دعا.

نقل شده از کانال تلگرامی قرآن کریم به نشانی quran_karimee@

به تو از دور سلام

السَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ اَبَداً؛ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ

سلام بر تو اى اباعبداللّه و بر جان هایى که به درگاهت فرود آمدند، از جانب من سلام خدا بر تو باد همیشه تا هستم و تا شب و روز باقى است و خدا زیارت شما را آخرین زیارت از سوى من قرار ندهد

السَّلامُ عَلَى الْحُسَیْن

سلام بر حسین

و عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْن

و بر على بن الحسین

و عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْن

و بر فرزندان حسین

و عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْن

و بر یاران حسین

----------------------------------------------

اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَّ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ کَمَا صَلَّیتَ عَلی اِبراهیمَ وَ عَلی آلِ اِبراهیمَ اِنَّکَ حَمیدٌ مَّجِیدٌ.

اَللهُمَّ بَارِک عَلی مُحَمَّدٍ وَّ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ کَمَا بَارَکتَ عَلی اِبراهیمَ وَ عَلی آلِ اِبراهیمَ اِنَّکَ حَمیدٌ مَّجِیدٌ.

خداوندا بر محمد و آل محمد درود فرست، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم درود فرستادی، راستی که تو ستوده شده و بزرگواری.
خداوندا بر محمد و آل محمد برکت نازل فرما، همان گونه که بر ابراهیم و آل ابراهیم برکت نازل فرمودی، به راستی که تو ستوده شده و بزرگواری.

در روز تاسوعا چه گذشت؟

در روز تاسوعا چه گذشت؟

تا روز نهم محرم، وقوع جنگ و زمان شروع آن، به خوبی روشن نبود. در آن روز، نامه عبیدالله بن زیاد به دست عمر بن سعد فرمانده کل سپاه رسید که 

«هر چه زودتر کار حسین بن على‏‌ را تمام کن. اگر تسلیم شد او را زنده نزد من بفرست تا در باره ‏اش تصمیم بگیرم، ولى‏‌ اگر از تسلیم شدن امتناع مى‏‌ورزید، او و اصحاب و یارانش را به قتل برسان و بعد از کشتن بدنش را مثله کن.».

عمر بن سعد پیرو این نامه تصمیم گرفت با امام حسین بجنگد؛ چون، می‌دانست او تسلیم نخواهد شد. بعد از ظهر روز پنجشنبه نهم ماه محرم به سپاهیانش فرمان داد که: «یا خیل‏الله! ارکبی و بالجنة ابشری.».

سپاهیان سوار شدند و به سوی خیمه گاه امام حسین علیه‌السلام حرکت کردند. امام در آن زمان در جلو خیمه سر را بر زانو نهاده در خواب بود. زینب خواهرش که ناظر صحنه بود صدای حرکت سپاه را شنیده نزد برادر آمد و عرض کرد: «برادر! مگر صداى‏‌ حرکت سپاه را نمى‏‌شنوید؟ نزدیک شدند!».

امام حسین سر از زانو برداشته فرمود: «خواهرم! هم اکنون جدم رسول خدا را در خواب دیدم، فرمود: «به زودى‏‌ به سوى‏‌ ما خواهى‏‌ آمد».

آن گاه به برادرش عباس فرمود: «برادر! سوار شو و به سوى‏‌ سپاه ابن زیاد برو و از آنان بپرس چرا حرکت کرده ‏اید و منظور شما چیست؟».

حضرت عباس با سرعت خودش را به سپاه رسانید و سؤال کرد که «منظورتان از این حرکت چیست؟». گفتند: «عبیدالله به ما فرمان داده که کار شما را تمام کنیم. اگر حاضرید تسلیم شوید، شما را زنده به سوى‏‌ او مى‏‌فرستیم تا درباره شما تصمیم بگیرد و اگر تسلیم نمى‏‌شوید ناچاریم با شما بجنگیم.».

حضرت عباس مراجعت کرد و سخن سپاهیان را برای برادر نقل کرد.

امام فرمود: «نزد آنان برو و اگر توانستى‏‌ امشب را مهلت بگیر تا در این شب نماز بخوانیم و دعا کنیم و از خداى‏‌ متعال مغفرت بطلبیم. خدا مى‏‌داندکه من نماز و قرائت قرآن و دعا و استغفار را دوست دارم».

حضرت ابوالفضل به سوی سپاهیان رفت و پیشنهاد امام را برایشان مطرح ساخت. مورد قبول واقع شد و جنگ را تا روز بعد تأخیر انداختند.

پی نوشت

بحارالأنوار، ج 44 ، ص 491
بحارالأنوار، ج 44 ، ص 392

نقل شده از کانال تلگرامی کربلا به نشانی karballa_ir@

به تو از دور سلام

السَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ اَبَداً؛ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ

سلام بر تو اى اباعبداللّه و بر جان هایى که به درگاهت فرود آمدند، از جانب من سلام خدا بر تو باد همیشه تا هستم و تا شب و روز باقى است و خدا زیارت شما را آخرین زیارت از سوى من قرار ندهد

السَّلامُ عَلَى الْحُسَیْن

سلام بر حسین

و عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْن

و بر على بن الحسین

و عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْن

و بر فرزندان حسین

و عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْن

و بر یاران حسین

-----------------------------------------------------

اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم وَالعَن اَعدَائَهُم اَجمَعین

اعمال شب و روز تاسوعا و عاشورا

اعمال شب و روز تاسوعا و عاشورا

۱- اولین عمل مستحبی ذکر شده برای روز تاسوعا و عاشورا زیارت امام حسین علیه‌السلام است. زیارت امام حسین علیه‌السلام در شب عاشورا پاداش بسیار زیادی دارد. کسی که در شب عاشورا تا صبح در حرم سیدالشهدا علیه السلام بماند، خدا او را با شهدا و در کنار امام حسین علیه‌السلام محشور می‌کند.

۲- روز نهم و دهم ماه محرم، روز مصیبت و اندوه اهل بیت علیه‌السلام و همه شیعیان است. به همین دلیل شایسته نیست که در این دو روز به ویژه روز عاشورا شیعیان به کسب و کار روزانه و کار‌های دنیایی بپردازند. در این روز محبان اهل بیت علیه‌السلام باید مشغول به عزاداری و شرکت در مراسم روضه اهل بیت علیه‌السلام باشند.

۳- در شب عاشورا خواندن نماز ۱۰۰ رکعتی توصیه شده خواندن این نماز به این صورت است که:
- در هر رکعت بعد از سوره حمد ۳ بار سوره توحید خوانده شود
- و بعد از نماز ۷۰ بار سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ وَ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّهَ إِلاَّ بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ گفته شود 
در روایت دیگری آمده که در ادامه ذکر بالا استغفار هم گفته شود.

همچنین توصیه شده که در نیمه‌های شب تاسوعا نمازی ۴ رکعتی خوانده شود. در هر رکعت از این نماز بعد از سوره حمد ۱۰ مرتبه آیة الکرسی و ۱۰ مرتبه هم هر یک از سوره‌های توحید، فلق و ناس خوانده شود. بعد از سلام نماز ۱۰۰ بار سوره توحید را بخوانید.

۴- علامه مجلسى در زاد المعاد فرموده بهتر آن است که روز نهم و دهم را روزه نگیرید؛ زیرا که بنى امیه این دو روز را براى برکت و شماتت بر قتل آن حضرت روزه مى‏‌داشتند همچنین از طریق اهل بیت علیهم السلام احادیث بسیار در مذمت روزه این دو روز خصوصا روز عاشورا وارد شده است‏.

۵- احیای شب عاشورا فضیلت زیادی دارد و بسیار توصیه شده است. در میزان ثواب آن آمده که اندازه عبادت همه ملائکه و برابر با هفتاد سال است.

۶- خواندن زیارت عاشورا در روز دهم ثواب بسیار زیادی دارد و می‌توان آن را از دور یا نزدیک خواند و به حضرت سلام و عرض ادب کرد.

۷- در روز عاشورا هزار مرتبه ذکر: «اَللّهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ الْحُسَینِ علیه السلام.» خوانده شود.

۸- یکی دیگر از اعمال توصیه شده برای روز عاشورا خواندن هزار مرتبه سوره توحید است.

امام صادق (علیه السلام) فرموده‌اند:
هر کس در روز عاشورا هزار مرتبه سوره «توحید» را بخواند، خداوند رحمان به وى نظر (رحمت) افکند و هر کس را که خداوند رحمان (با دیده رحمت) نظر کند، وى را مجازات نخواهد. 

نقل شده از کانال تلگرامی قرآن کریم به نشانی quran_karimee@

به تو از دور سلام

السَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ اَبَداً؛ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ

سلام بر تو اى اباعبداللّه و بر جان هایى که به درگاهت فرود آمدند، از جانب من سلام خدا بر تو باد همیشه تا هستم و تا شب و روز باقى است و خدا زیارت شما را آخرین زیارت از سوى من قرار ندهد

السَّلامُ عَلَى الْحُسَیْن

سلام بر حسین

و عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْن

و بر على بن الحسین

و عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْن

و بر فرزندان حسین

و عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْن

و بر یاران حسین

-------------------------------

اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّـل فَـرَجَهُم

احکام مجالس عزای حسینی

احکام مجالس عزای حسینی

- سینه‌زنی و گریه ‌کردن و سیلی زدن به صورت، هرچند شدید باشد، اگر به سبب حزن و ناراحتی برای حضرت سید الشهداء ،(علیه السلام) باشد، از مصادیق «جَزَع» و «بُکاء» و «عزاداری» بر آن حضرت محسوب می‌شوند که مستحب بوده و موجب تقرب به درگاه خداوند متعال می‌باشد؛ مشروط بر اینکه موجب ضرر شدید (ضرر فوق‌ العاده و مهم) نباشد. این حکم، در مورد عزای سایر معصومین (علیهم السلام) نیز جاری است.

شایان توجه است مراسم عزاداری اهل بیت خصوصاً حضرت سیّد الشهداء، از مهمترین شعائر دینی است و نباید در اهتمام به برگزاری آن کوتاهی شود و در این زمینه، همچنان که حفظ وقار و عظمت و شکوه قدسی این مراسم و سایر مجالس مربوط به اهل بیت از وظایف مؤمنین به شمار می‌رود، ‌باید از کارهایی که موجب وَهن عزاداری است اجتناب شود.

- سیاه پوشیدن از مصادیق عرفی «عزاداری» بر حضرت اباعبداللّه ‌الحسین و سایر ائمه هدیٰ (علیهم السلام) می‌باشد که امری مستحب بوده و به آن تأکید زیادی شده است. همچنین، شایسته است مؤمنین و مؤمنات، ایام مصیبت اهل بیت را ایام حزن و اندوه خویش و خانواده ­شان قرار دهند و از نمادها و مظاهر حزن استفاده کنند و از استعمال نمادها و مظاهر سرور اجتناب نمایند، که شیعیان با حزن اهل بیت محزون می شوند و در شادی آنان شاد می­گردند.

- برهنه شدن مردان در عزاداری‌ها برای سینه‌زنی یا زنجیر زنی به خودی خود اشکال‌ ندارد؛ ولی نگاه کردن زنان به اندام برهنه مردان یا به تصاویر مربوط به آن، بنابر احتیاط ‌واجب جایز نیست.

نکاتی که در مورد مداحی و مرثیه‌خوانی باید مورد توجه قرار گیرد، از قرار ذیل است:

1- به صورت غنایی نباشد (بنا بر احتیاط واجب) که توضیح آن در مسألۀ «۳۹۷» بیان شد.

2- محتوای آن مشتمل بر دروغ، قول به غیر علم یا حجت، اشعار یا مطالب غلو آمیز نباشد.

3- محتوا و همین طور کیفیت مداحی یا مرثیه‌خوانی و حواشی آن، موجب هتک و وهن نسبت به مجالس اهل بیت (علیهم السلام) و مقام شامخ آن بزرگواران نباشد.

4- مداحی یا مرثیه‌ خوانی بانوان، چنانچه با تلطیف و ترقیق صدا یا مانند آن همراه است طوری که عادةً موجب تهییج شنونده می­شود، لازم است از رساندن صدا به نامحرم پرهیز گردد.

- اگر سخن یا واقعه‌ای به معصوم (علیه السلام) نسبت داده می‌شود، باید مستند به منبع صحیحی ‌باشد. بنابراین، در مواردی که صدور آن از معصوم (علیه السلام) مشکوک است و به دلیل معتبر ثابت نشده، ولی کذب بودن آن نیز معلوم نیست، چنانچه از دیگری ‌نقل ‌‌شود، اشکال ندارد، مانند اینکه انسان آن را به کتاب یا شخصی که از او شنیده‌، نسبت دهد یا به‌طور احتمال و اینکه نقل شده یا گفته‌اند آن را بیان کند.

- زبان حال به صورت شعر یا نثر، چنانچه منافی با شأن و مقام معصوم (علیه السلام) نبوده و متناسب با اقتضای حال آن معصوم ­باشد و زبان حال بودن آن - هرچند با قرائن و شواهد - معلوم باشد، اشکال ندارد.

- ریا در عزاداری و اقامه مجالس حسینی و مانند آن جایز نیست و شؤون مرتبط با حضرت ابا عبداللّه الحسین (علیه السلام) نسبت به سایر شؤون، سزاوارتر به رعایت قصد قربت است؛ ولی تظاهر به حزن و عزا (مثل حالت تباکی) به قصد قربت، ریا محسوب نمی‌شود، بلکه رجحان دارد و مطلوب است.

- استعمال نی و مانند آن در مجالس سوگواری و عزاداری اگر به صورت لهوی باشد جایز نیست و در مواردی که کیفیت نواختن غیر لهوی است، در صورتی که با شأن و منزلت عزاداری و سوگواری اهل بیت­ (علیهم السلام) ناسازگار باشد و هتک عزاداری محسوب شود، باید از آن اجتناب شود.

- شایسته است مؤمنین و شیعیان مخلص اهل ولاء در ترویج شعائر حسینی و برگزاری مراسم عزاداری­، طوری که معهود و معروف بین طائفۀ بر حق شیعۀ امامیه است عمل نمایند و از سیره ­ای که از سلف صالح در مورد عزاداری اهل بیت ­رسیده، پیروی نمایند.

توضیح المسائل جامع آیت الله سیستانی ج ۲ م ۵۳۸-۵۳۰

نقل شده از کانال تلگرامی داورخانه معنوی به نشانی Manavi_2@

برای بررسی نظر مراجع عظام تقلید در مورد قمه زنی به لینک زیر مراجعه کنید

https://worldbook.blogix.ir/post/3092/

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ اَبیها وَ بَعْلِها وَ بَنیها وَ السِّرِّ الْمُسْتَوْدَعِ فیها بِعَدَدِ ما اَحَاطَ بِهِ عِلْمُکَ

خداوندا به مقدار علمِ بی پایانت بر فاطمه و پدرش و شوهرش و فرزندانش و رازی که در او قرار داده شده، صلوات و درود بفرست