امیرالمومنین علیه‌السلام از نگاه بزرگان اهل سنت

امیرالمومنین علیه‌السلام از نگاه بزرگان اهل سنت

- بیهقی

حضرت علی علیه السلام جامع صفات پیامبران اولوالعزم است.

- ابوحنیفه

در جنگ میان علی و مخالفین او، حق به جانبِ علی بود.

- فخر رازی

هرکس در دین خود، علی بن ابیطالب را پیشوای خود قرار دهد، رستگار شده است.

- ابراهیم نظام معتزلی

علی (علیه السلام) در جنگ های خود برحق بود و کسانی که با او جنگیدند بر خطا رفتند.

- خوارزمی (ادیب و خطیب اهل سنت)

آیا مانند ابوتراب، جوانمردی است؟ چشم مرا هرگاه درد فرا گیرد، توتیایش خاکی است که پای او بدان رسیده باشد.

- شافعی

اگر معنی رفض، دوستی وصی پیامبر (علی بن ابیطالب) است به درستی که من رافضی تر از همه مردم هستم.

- احمد بن حنبل

در حق علی باید بگویم که خلافت، علی را مقام و منزلت نداد، بلکه علی به خلافت، منزلت بخشید.

منبع: تبیان

دوازده فضیلت کوتاه و گویا از حضرت آقا امیرالمومنین علی علیه السلام

دوازده فضیلت کوتاه و گویا از حضرت آقا امیرالمومنین علی علیه السلام

1. حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام در هیچ جنگ و جهادی شرکت نکرد مگر این که پیروز برگشت. (1)

2. رسول خدا صلی الله علیه و آله می گفت: «عَلی اَشْجَعُ النّاسِ قَلْبا  
علی، شجاع ترین و قویدل ترینِ مردم است.» (2)

3. حریف را فقط با یک بار زدن می کشت و در حدیث است که: «کانت ضرباتة وترا
ضربت شمشیر او همیشه تک ضرب بود.» (3)

4. پیامبر اسلام می گفت: «علی سیفُ اللّه عَلی اَعْدائِهِ 
علی، شمشیر خدا است که بر روی دشمنان خدا کشیده می شود.» (4)

5. حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام بیشتر پیاده می جنگید و اگر هم سوار اسبی می شد،
 چندان برایش مهم نبود. 
به حضرتش گفته شد که چرا سوار اسب نمی شود؟ 
پاسخ داد: اسب یا برای تعقیب حریفی است که از میدان بگریزد و یا برای این است که کسی بخواهد خود بگریزد و من نه کسی هستم که پشت به دشمن کنم و بگریزم و نه کسی هستم که اگر کسی گریخت تعقیبش کنم. پس اسب را برای چه می خواهم؟ (5)

6. حضرت زرهش تنها سینه اش را می پوشاند و هرگز پشت نداشت. 
از او پرسیدند که چرا زرهش پشت ندارد؛ آیا نمی ترسد که کسی از پشت به او ضربتی بزند؟ 
در پاسخ فرمود : من هرگز به دشمن پشت نمی کنم و از میدان نمی گریزم و خدا هرگز آن روز را نخواهد آورد. (6)

7. شجاعت و استواری حضرت علی علیه السلام در جنگ ها چنان بود که هرگاه مشرکان و کافران او را در جنگ می دیدند به همدیگر وصیت می کردند مثل این که مرگ را با چشم خود دیده باشند. (7)

8. هرگاه که دو صف برای جنگ مقابل هم صف می کشیدند،

مردم به یکدیگر می گفتند: 
ملک الموت در همان صفی باید باشد که علی با آن صف است و صف مقابل خواهی نخواهی باید خود را برای مرگ آماده کنند. (8)

9. روزی یکی از سرداران سپاهش به او گفت که اگر اسب ها آشفتند و ما از همدیگر دور شدیم،

تو را کجا بیابیم؟ در پاسخ فرمود: 
در همان جایی که از من دور شده اید. 
حاکی از این که در همین جایی که هستم خواهم بود. (9)

10. وقتی که در جنگ جمل پرچم را به پسرش محمد حنفیه داد، به او چنین فرمود: 
«کوه ها هم از هم بپاشند، 
- تو از خود مپاش؛ 
- دندان هایت را به هم بفشار؛ 
- کاسه سرت را به خدا بسپار؛ 
- پاهایت را چون میخ به زمین بکوب؛ 
- به انتهای سپاهیان دشمن چشم بدوز؛ 
- و از تنگ نظری و دون همّتی چشم بپوش؛ 
- و بدان که پیروزی بی گمان پیش خداوندِ سبحان است.» (10)

11. حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام از نان دنیا به نان جو بسنده کرده بود و از نان گندم نمی خورد تا آنجا که مردم از تعجب می پرسیدند:
پسر ابوطالب با این غذا و خوراک اندک چگونه در کشتن هم آوردان و پهلوانان ناتوان نمی شود؟!

مولا علی علیه السلام در پاسخ فرمود: بدانید آن درختی را که در بیابان خشک می روید، 
- شاخه اش سخت تر باشد. 
- ولی سبزه ها و گیاهان خوش نما را پوست نازک تر باشد. 
- آری خارها و بوته های صحرایی را آتشی افروخته تر باشد و خاموشی آنها دیرتر رخ دهد، 
- ولی گیاهی که در ناز و نعمت روییده باشد، 
- چون بیدی به هر بادی بلرزد. (11)

12. از سخنان آن حضرت است که می فرمود :
«وَ اللّه لَو تَظاهَرَتِ الْعَرَبُ عَلی قِتالی لَمّا وَلَّیتُ عَنها... 

به خدا سوگند اگر همه عرب ها پشت به پشت هم دهند و به جنگ با من بشتابند، هرگز از آنان روی برنتابم و اگر فرصتی دست دهد، به پیکار همه بشتابم.»(12)

منابع

(1) - طبرانی، معجم الاوسط 3/87 ،(2176)؛ مسند احمد 1/199 (1720).
(2) - ابن مغازلی، مناقب علی بن ابی طالب / 143 (188).
(3) - ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه 1 / 20.
(4) - شیخ صدوق، الامالی / 61.
(5) - ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب 3 / 298.
(6) - ابن بکار، الاخبار الموفقیات / 343 (194)؛ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه 20 / 280.
(7) - ابن مغازلی، مناقب علی بن ابی طالب / 140 (109)؛ زمخشری، ربیع الابرار 3 / 319.
(8) - راغب اصفهانی، المحاضرات 3 / 138.
(9) - ابشیهی، المستطرف 1 / 178 باب 41.
(10) - نهج  البلاغه، خطبه 11.
(11) و (12) - نهج البلاغه، نامه 45.

نقل شده از کانال تلگرامی ارتباط با خدا به نشانی ertebat0bakhoda@

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله میفرماید: اگه فضائل علی علیه السلام رو بگویی ، گناهان زبانت پاک میشود ، اگر بشنوی گناهان گوش هایت، و اگر بخوانی از روی نوشته، گناهان چشمانت، پاک میشود.

کجای قرآن از علی (علیه السلام) گفته است؟

کجای قرآن از علی (علیه السلام) گفته است؟

پاسخ:

روزی معاویه وارد مکه شد، گروهی بر معاویه وارد شدند و گفتند : آیا می دانی که ابن عباس تفسیر قرآن می کند؟

معاویه گفت: خب ابن عباس پسر عموی پیغمبر بوده، او از هاشمیان است، اگر او تفسیر نگوید که تفسیر کند؟

گفتند: آیات را به نفع علی بن ابیطالب تفسیر می کند و ما از این  قضیه شاکی هستیم.

معاویه گفت: خودم رسما وارد مجلس می شوم و جمع شان را بر هم می زنم.

معاویه وارد مجلس تفسیر ابن عباس می شود، ابن عباس با چنان کیفیتی تفسیر آیات می کرد که معاویه هیچ جای اعتراضی برخود ندید.

بعد از مجلس معاویه رو به ابن عباس کرد و گفت : ابن عباس تو تفسیر آیات می کنی یا فضائل علی بن ابیطالب را بازگو می کنی؟

ابن عباس گفت : معاویه به من بگو کجای قرآن است که فضائل علی بن ابیطالب نیست؟ از خودت هم سوال می کنم جواب می دهی؟

*انَّما اَنتَ مُنذِرُ و َلِکُلِ قَومِ هاد* این آیه برای کیست معاویه؟

معاویه گفت : رسول خدا فرمود ؛ منذر این امت منم و هادی وجود علی بن ابیطالب است.

ابن عباس گفت : *اِنَّما یُریدُ اللهُ لِیُذهِبَ عَنکُمُ الرِّجسَ اَهلَ البَیتِ وَ یُطَهِّرَکُم تَطهیرا* بگو این آیه برای کیست معاویه؟

معاویه گفت : این هم قصه ی طهارت و عصمت علی بن ابیطالب و اهل بیتش است.

ابن عباس گفت : *اِنَّما وَلیُّکُمُ اللهُ وَ رَسولُه وَالَّذینَ یُقیمونَ الصَّلوهَ وَ یُوتونَ الزَّکوةَ وَ هُم رکِعون* معاویه این آیه برای کیست؟

معاویه گفت : زمانی که علی بن ابیطالب انگشتر در راه خدا داد این آیه بر حق علی نازل شد، قبول دارم.

ابن عباس گفت : *عَمَّ یَتَساءَلون عَنِ النَّبَاِ العَظیم* معاویه بگو این آیه در حق کیست؟

معاویه گفت : رسول خدا فرمود ؛ خبر عظیم علی بن ابیطالب است که هم مردم ازش می پرسند و هم من از علی خواهم پرسید.

ابن عباس گفت : *وَاعتَصِموا بِحَبلِ اللهِ جَمیعا وَ لا تَفَرَّقوا* بگو ببینم این آیه برای کیست؟

معاویه گفت : پیغمبر فرمود ؛ حبل الله علی بن ابیطالب است دست به دامن علی بزنید و جای دیگر نروید که گمراه میشوید.

ابن عباس گفت : *کَفی بِاللهِ شَهیدا بَینی وَ بَینَکُم* این آیه برای چیست معاویه؟

معاویه گفت : این قصه قصه ی علم علی بن ابیطالب است که خدا همه ی علم جاری رو در سیره ی او تعریف میکند.

ابن عباس گفت : *قُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا و َأَبْنَاءَکُمْ و َنِسَاءَنَا و َنِسَاءَکُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَکُمْ* بگو به من که این آیه برای کیست؟

معاویه گفت : این هم ماجرای مباهله با اهل نجران است که خدا در این آیه علی بن ابیطالب را نفس پیغمبر میخواند.

ابن عباس گفت : *ساَلَ سائِلٌ بِعَذابِ واقِع* این آیه برای چیست معاویه؟

معاویه گفت : روز غدیر شخصی نزد رسول خدا آمد و گفت این سخنان از خودت بود یا از خدا؟ پیغمبر فرمود امر رسالت بود ،  شخص رو به پیغمبر کرد و گفت ؛ به خدا بگو بر من عذاب وارد کند که تحمل ولایت علی را ندارم و خداوند جلوی همگان دشمن علی را هلاک کرد، ابن عباس قبول دارم.

آیا باید فقط همین آیه را بخوانی؟

ابن عباس گفت : *یا اَیُّهَا الرَّسولُ بَلِّغ ما اُنزِلَ اِلَیک* این آیه دیگر برای چیست معاویه؟

معاویه گفت : این هم ماجرای ابلاغ ولایت علی بن ابیطالب است قبول دارم.

ابن عباس گفت : *اَلیومَ اَکمَلتُ لَکُم دینَکُم* معاویه به من بگو این دگر برای کیست؟

معاویه گفت : این آیه هم اکمال دیانت در پرتوی ولایت علی بن ابیطالب است، ولی آیه ای دیگر بخوان نه این را 

 ابن عباس از جا بلند شد و گفت : معاویه به من بگو کجای قرآن را بخوانم که فضل علی بن ابیطالب نباشد؟ کجا را بخوانم که از علی بیان نشده باشد؟

معاویه گفت : اصلا ابن عباس بخوان *اِذا زُلزِلَتِ الارض زلزالها* 
ابن عباس : این آیه هم فضل علی بن ابیطالب است.

معاویه گفت : علی در این آیه دگر چه می کند ابن عباس؟

ابن عباس گفت : نشنیدی بعد از رسول خدا یک سال نگذشته بود که زلزله ای بر مدینه آمد که همه ی مردم از شدت وحشت از خانه به در شده بودند و علی در میانشان حاضر شد و خواند این آیه را و پایش را بر زمین کوبید و فرمود : زمین ابوتراب بر تو امر می کند آرام گیر.

معاویه که از غضب بر خود می پیچید گفت : ابن عباس راحت بگو تا قرآن باشد، علی هم خواهد بود؟

منبع: بحار الانوار ج ۴۴ ص ۱۲۵

نقل شده از کانال تلگرامی ارتباط با خدا به نشانی ertebat0bakhoda@

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله میفرماید: اگه فضائل علی علیه السلام رو بگویی ، گناهان زبانت پاک میشود ، اگر بشنوی گناهان گوش هایت، و اگر بخوانی از روی نوشته، گناهان چشمانت، پاک میشود.

آیین و احکام عقد اخوت

آیین عقد اخوت

یکی از زیباترین اعمال روزعید غدیر عقد اخوت است که در آن مستحب است برادران و خواهران ایمانی، عقدی را بین خود برقرار میکنند که بر طبق آن در دنیا و آخرت با هم همدل و همراه خواهند بود و یکدیگر را یاری خواهند کرد. این عقد ربطی به ارث و محرمیت ندارد و فقط بین دو مرد یا دو زن بسته میشود. 
بر طبق این عقد دو نفر، متعهد میشوند که در دنیا همدیگر را از دعا فراموش نکنند و در آخرت هم اگر از اهل نجات و شفاعت باشند، همدیگر را شفاعت کنند. 

شیوه برقراری عقد اخوت:
 
- دو نفر دست راست خود را به هم می‌دهند و یکی از آنان صیغه عقد اُخُوَت را می‌خواند و دیگری مفاد آن را قبول می‌کند.

صیغه اخوت

وَ اَخَیْتُکَ فِی اللَّهِ 
وَ صَافَیْتُکَ  فِی اللَّهِ 
وَ صَافَحْتُکَ فِی اللَّهِ 
وَ عَاهَدْتُ اللَّهَ 
وَ مَلَائِکَتَهُ وَ کُتُبَهُ وَ رُسُلَهُ وَ أَنْبِیَاءَهُ وَ الْأَئِمَّةَ الْمَعْصُومِینَ (ع) 
عَلَى أَنِّی إِنْ کُنْتُ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ الشَّفَاعَةِ 
وَ أُذِنَ لِی بِأَنْ أَدْخُلَ الْجَنَّةَ 
لَا أَدْخُلُهَا إِلَّا وَ أَنْتَ  مَعِی» 

"به خاطر خدا با تو برادری (خواهری) و صفا می‌ورزم 
و به خاطر خدا دستم را در دستت قرار می‌دهم 
و در پیشگاه خدا و فرشتگان و کتاب‌ها و فرستادگان او عهد می‌کنم
 که اگر از اهل بهشت و شفاعت باشم 
و اجازه ورود در بهشت را یابم، 
وارد بهشت نشوم مگر اینکه تو با من باشی"

- سپس طرف دیگر در جواب او می‌گوید: «قَبِلْتُ» (قبول کردم)

باز هم نفر اول می‌گوید:
«أَسْقَطْتُ عَنْکَ جَمِیعَ حُقُوقِ الْأُخُوَّةِ مَا خَلَا الشَّفَاعَةَ وَ الدُّعَاءَ وَ الزِّیَارَة» 
«تمام حقوق برادری به جز حق شفاعت و دعا و دید و بازدید را از تو ساقط کردم».
و نفر دوم نیز همین را میگوید و به این ترتیب هر دو نسبت به هم تعهد برادری می یابند

سنت زیبای عقد اخوت را احیا کنیم.

نقل شده از کانال تلگرامی ارتباط با خدا به نشانی ertebat0bakhoda@

احکام عقد اخوت و برادری

1. این عقد، فقط میان دو مرد یا دو زن بسته می‌شود و هیچ زن و مردی نمی‌توانند این عقد را بین خود جاری کنند و خواهر و برادر شوند. (‌در اسلام چیزی به نام صیغه خواهر برادری نداریم)

2. این عقد تعهداتی همچون ارث و محرمیت افراد وابسته به طرفین ایجاد نمی‌کند. بنابراین این افراد از هم ارث نمی‌برند و هیچ‌گونه رابطه محرمیت میان وابستگان آن‌ها ایجاد نمی‌شود.

3. لازم نیست صیغه عقد اخوت حتماً به عربی خوانده شود، بلکه اگر آن را به فارسی یا زبان دیگری هم جاری کنند صحیح است؛ اما باید الفاظی را بکار برند که معنی این عقد را برساند. (رجوع به مفاتیح)

4. با توجه به نکات گفته شده مضمون این عقد رعایت برخی امور معنوی نسبت به یکدیگر در دنیا و پس از مرگ است. مثلاً برادران متعهد می‌شوند که در دنیا همدیگر را از دعا فراموش نکنند و در آخرت هم اگر از اهل نجات و شفاعت باشند، همدیگر را شفاعت کنند.

5. شیوه برقراری: دو برادر یا دو خواهر دست راست خود را به هم می‌دهند و یکی از آنان صیغه عقد اُخُوَت را می‌خواند و دیگری مفاد آن را قبول می‌کند. 

مفاتیح الجنان – اعمال شب عید غدیر

به پایگاه تخصصی فقه و احکام بپیوندید نشانی www.askahkam.ir

نشانی کانال تلگرامی پایگاه تخصصی فقه و احکام ask_ahkam@

اعمال روز عید غدیر

اعمال روز عید غدیر 

1_ غسل

2_ روزه گرفتن که کفاره 60 سال گناه و به روایتی برابر با روزه عمر دنیا و برابر با صد حج و صد عمره است.

3_ خواندن زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام که سه زیارت مخصوص حضرت در مفاتیح الجنان آمده و مشهورترین آن (زیارت امین الله) است.

4_ خواندن دعای ندبه
5_ صلوات فرستادن بسیار
6_ پول دادن به مؤمنان و شاد کردن آن ها. یک درهم خرج کردن برای غدیر برابر با هزار درهم است.
7_ افطاری دادن به روزه دار روز غدیر برابر با افطاری دادن صد هزار پیغمبر و صدیق و شهید است.
8_ خواندن عقد اخوت با مؤمنان (مفاتیح الجنان)
9_ خواندن 100 مرتبه این ذکر دعا :
 « الحمدلله الذی جَعَلَ کمالَ دینِهِ و تمامَ نِعمَتِه بِوِلاَیَةِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ علی بن أبی طالب علیه السلام».
10_ نزدیک زوال (ظهر)
دو رکعت نماز کند به یک حمد و  10 بار سوره توحید و 10 بار آیة الکرسی و 10 بار سوره قدر.
که ثواب آن مقابل صد هزار حج و صد هزار عمره است. و بعد طلب حاجات و بعد نماز دعایی دارد که مراجعه شود به مفاتیح الجنان. 

11_ نزدیک زوال (ظهر)
دو رکعت نماز  شکر کند. رکعت اول بعد از حمد، سوره قدر و رکعت دوم بعد از حمد، سوره توحید بخواند. بعد به سجده رود و صد مرتبه ( شکراً لله) گوید و برخیزد و دعای ذکر شده در مفاتیح الجنان را بخواند و دوباره به سجده رود و صد مرتبه (الحمدلله و صد مرتبه شکرا لله) بگوید.
(ثواب کسی را دارد که در این روز نزد رسول خدا (ص) با آن حضرت بیعت کرده باشد بر ولایت.)

نقل شده از کانال تلگرامی راز قرآن به نشانی raz_quran@

اینفوگرافیک از تبیان