مشاهدات انسان در حال مرگ
پنج چیز را به عنوان مشاهدات محتضر از روایات پراکنده می توان استخراج کرد.
1- یکی از چیزهایی که می بیند 《جایگاه خود در بهشت و یا جهنم برزخ》 است.
ما در چندین روایت داریم که اجمالاً در آن موقع می فهمد که جای او کجا است.
قرآن کریم در این زمینه می فرماید:
لَقَدْ کُنْتَ فِی غَفْلَةٍ مِنْ هَذا فَکَشَفنا عَنْکَ غِطَاءَکَ فَبَصَرُکَ الْیَوْمَ حَدِیدٌ.(ق: 22)
تو از این حالت غافل بودی و ما پرده را از چشمان تو کنار زدیم و امروز چشم تو کاملاً تیزبین است.
در آن لحظه مشاهدات چنان دقیق است که در روایات، از وقت جان دادن به «عند المعاینه» ـ هنگام دیدارها ـ یاد شده است؛ زیرا در آن لحظه باطن و حقیقت اعمال خود را به چشم ملکوتی می بیند.
(چهل حدیث، ص453.)
امام صادق (علیه السلام) در این زمینه به ابوبصیر فرمود:
وقتی جان مؤمن به گلوگاه رسد و هنوز فروغ حیاتش پایان نیافته و چراغ زندگی اش به کلی خاموش نشده است، منزلی را که در بهشت دارد به او نشان می دهند. از دیدن آن به هیجان می آید و می گوید: مرا به دنیا بازگردانید تا خانواده ام را از آنچه مشاهده می کنم، آگاه سازم.
در پاسخش می گویند: این کار ناشدنی است و راه بازگشت وجود ندارد.
(کافی، ج3، ص135.)
بر این اساس، هنگام مرگ، هم مؤمنان و هم بدکاران، مشاهدات و دیدنی هایی از گذشته و آینده خود دارند. این دیدنی ها برای انسان به صورت تجسم مال و فرزندان و عمل اوست که با چشم برزخی می بیند.( معاد، ص48.)
دیدنی ها و شنیدنی های هنگام مرگ، برای انسان مؤمن حال خوشی می آورد و با رضایت، جان را تسلیم فرشتگان می کند؛ زیرا او به مقام قرب الهی می رسد و در انتظار چنین روزی بوده است. از این رو، لحظه جان سپردن برای او بسیار شیرین و فرح بخش است.( تسنیم، ج5، ص571.)
نقل شده از کانال تلگرامی عالم پس از مرگ به نشانی Pas_As_Marg@
اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّـل فَـرَجَهُم
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله):
سوگند به آنکه مرا به حق برانگیخت
شــــــراب خوار تشنه میمیرد و در قبر تشنه است و روز قیامت نیز تشنه برانگیخته میشود.
رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) :
نقل شده از کانال تلگرامی عالم پس از مرگ به نشانی Pas_As_Marg@
اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم وَالعَن اَعدَائَهُم اَجمَعین
بیست خصلت رفتاری و اخلاقی
پیامبر مهربانی محمد مصطفی صلی الله علیه و آله
1- هنگام راه رفتن به آرامی و وقار راه میرفت
2- هر که را می دید مبادرت به سلام میکرد
و کسی در سلام بر او سبقت نگرفت ..
3- وقتی با کسی دست می داد دست خود
را زودتر از دست او بیرون نمی کشید ..
4- با مردم چنان معاشرت میکرد که هر کس
گمان میکرد عزیزترین فرد نزد آن حضرت است.
5- سکوتی طولانی داشت و تا نیاز نمی شد
لب به سخن نمی گشود.
6- هر گاه با کسی ، هم صحبت می شد به
سخنان او خوب گوش فرا می داد.
7- هنگام ورود به مجلسی در آخر و نزدیک
درب می نشست نه در صدر آن ..
8- در مجلس جای خاصی را بخود اختصاص نمی داد و از آن نهی میکرد ...
9- هرگز با کسی جدل و منازعه نمیکرد ..
10- هدیه را قبول می کرد اگرچه به اندازه
یک جرعه شیر بود.
11- به خـــویشاوندان خود احسان میکرد
بی آنکه آنان را بر دیگران برتری دهد ..
12- هر که عذر میآورد عذر او را قبول میکرد.
13- هرگز کسی را حقیر نمی شمرد ..
14- هرگز کسی از اطرافیان و بستگان خود
را نفرین نکرد ..
15- هرگز عیب مردم را جستجو نمیکرد ..
16- از شر مردم برحذر بود ولی از آنان کناره
نمی گرفت و با همه خوشخو بود ..
17- هرگز مذمت مردم را نمی کرد و بسیار
مدح آنان نمی گفت ..
18- بر جسارت دیگران صبر میفرمود و بدی
را به نیکی جزا می داد ..
19- وفادارترین مردم به عهد و پیمان بود ..
20- عـزیزترین افــراد نزد او کسی بـود که خیرش بیشتر به دیگران می رسید.
نقل شده از کانال تلگرامی عالم پس از مرگ به نشانی Pas_As_Marg@
اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّـل فَـرَجَهُم
وقایع ماه ربیع الاول
ماه "ربیع الاول" همانگونه که از اسم آن پیداست بهار ماه ها مى باشد
مستحب است، روز اول ربیع الاول را روزه بگیرید و صدقه و انفاق نمایید
1- خارج شدن پیامبر اعظم از مکه و مخفی شدن آن حضرت در غار ثور در آغاز ربیع الاول.
2- رهسپار شدن پیامبر (صلی الله علیه و آله) به سوی مدینه و آغاز هجرت آن بزرگوار به آن شهر.
3- شهادت امام حسن عسگری در سن 28 سالگی در سال 260 ه .ق
4- آغاز امامت حضرت بقیة اللَّه اعظم در نهم ربیع الاول سال 260 ه .ق
5- ازدواج پیامبر (صلی الله علیه و آله) با حضرت خدیجه «ام المومنین» در دهم ربیع الاول.
6- وفات عبدالمطلب در دهم ربیع الاول.
7- ورود پیامبر اعظم به مدینه در دوازدهم ربیع الاول.
8- میلاد پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در سال عام الفیل در هفدهم ربیع الاول.
نقل شده از کانال تلگرامی کربلا به نشانی karballa_ir@
اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّـل فَـرَجَهُم
خرافات اول ربیع
چند سالى است که در شب اول ماه ربیع الاول حرکتى در بعضى مساجد باب شده است بدین ترتیب که از حدود نیمه شب تا اذان صبح افرادى با در دست داشتن شمع پشت در مساجد مراجعه و با کوبیدن به در مساجد و خواندن اذکارى توسل جسته و حاجات خود را طلب مینمایند، البته این عمل را تا هفت مسجد ادامه می دهند،
1- آیا چنین عملی مستند روایی دارد؟
2- آیا چنین عملی (که در حال گسترش می باشد) می تواند به عنوان یک حرکت شایسته مورد تأسی دیگران قرار گیرد؟
3- در صورتی که عمل فوق از جمله خرافات و یا خدای نکرده نوعی بدعت باشد وظیفه ما (ائمه جماعات و متدینین) در این خصوص چیست؟
آیت الله خامنه ای: بسمه تعالی، عمل فوق الاشاره مستند روایی ندارد و شیوه قابل تأیید نیست. اگر چه اصل اذکار و ادعیه و طلب حاجات از خداوند متعال عمل پسندیده است، لیکن اشکال در شیوه عمل به نحو یاد شده است. آقایان علماء اعلام - دامت افاضاتهم - و مومنین - ایدهم الله تعالی - با پند و اندرز و موعظه و نصیحت از رواج چنین رفتارهایی که چه بسا ممکن است منتهی به وهن مذهب گردد، جلوگیری نمایند.
آیت الله مکارم: بسمه تعالی با توجه به اینکه این عمل در روایات معصومین (علیهم السلام) وارد نشده است انجام آن به عنوان یک عمل مستحب شرعی جایز نیست و سزاوار است ائمه محترم جماعات مردم را به سوی مراسم و توسلاتی دعوت کنند که در روایات معصومین (علیهم السلام) وارد شده است وگرنه ممکن است افراد منحرف برای وهن مذهب هر روز امر تازه ای اختراع کنند و ناآگاهان را به سوی آن دعوت کنند. همیشه موفق باشید.
آیت الله صافی گلپایگانی: بسم الله الرحمن الرحیم
1- مستند روایی بر عمل مذکور به نظر نرسیده والله العالم.
2- با عدم مستند شرعی تأیید آن معنی ندارد. والله العالم.
3- علمای اعلام باید مردم را آگاه کنند. وفقکم الله. والله العالم.
مرحوم آیت الله فاضل لنکرانی: بسمه تعالی مستند شرعی برای عمل فوق ملاحظه نشده است و لازم است مومنین از این گونه اعمال اجتناب نموده و برای قضای حوایج و برآورده شدن حاجات از طرقی که در کتب ادعیه آمده استفاده کنند.
برای برچیده شدن این خرافات پست را نشر دهید
نقل شده از کانال تلگرامی ارتباط با خدا به نشانی ertebat0bakhoda@
اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَّ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ کَمَا صَلَّیتَ عَلی اِبراهیمَ وَ عَلی آلِ اِبراهیمَ اِنَّکَ حَمیدٌ مَّجِیدٌ.